De bewaarder van gevonden voorwerpen – Ruth Hogan

de bewaarder van gevonden voorwerpen

Titel: De bewaarder van gevonden voorwerpen
Auteur: Ruth Hogan
Pagina’s: 288
Genre: Contemporary, Adult
Uitgave: E-book
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:
Anthony Peardew is de bewaarder van gevonden voorwerpen. Veertig jaar geleden verloor hij een kleinood van zijn geliefde Therese. Op dezelfde dag stierf ze.

Sindsdien redt Anthony verloren voorwerpen en schrijft er verhalen over. Nu, in de nadagen van zijn leven, betreurt hij het dat hij die voorwerpen niet heeft kunnen teruggeven aan de eigenaars.
Hij laat deze taak als erfenis na aan zijn nietsvermoedende assistente, Laura, tezamen met zijn sfeervolle huis, zijn tuinman Freddy en de ongelukkige geest van Therese.
Met de hulp van Freddy en het bijzondere buurmeisje, Sunshine, moet Laura afmaken wat Anthony is begonnen, door de enige persoon te vinden die hem kan verenigen met zijn verloren geliefde.

Review:

Ik had nog nooit over de bewaarder van de gevonden voorwerpen gehoord tot mijn beste vriendin me zei “Je moet dat boek lezen.” Wat doe je dan als trouwe vriendin? Je koopt binnen de 5 minuten het genoemde boek en je begint te lezen. Om na ongeveer 30 pagina’s te besluiten dat ze absoluut gelijk had! De bewaarder van de gevonden voorwerpen kan je nog het beste vergelijken met het doorbrengen van een koude winteravond aan een knisperende haardvuur met een dekentje over je benen en een kop warme chocolademelk in je handen. Dat of een grote kom macaroni met kaassaus.

De bewaarder van de gevonden voorwerpen bestaat uit twee verhaallijnen die op het einde perfect in elkaar passen. En dit zonder dat je van ver al ziet komen waar het verhaal naartoe wil.

“Common decency, good manners, kindness and hard work were treated as peculiarities”  

In hedendaags Londen volg je Laura, assistente van de auteur Anthony Peardew. Laura is zijn manusje van alles in zijn prachtige, statige herenhuis. Ze zorgt voor Anthony, draagt zorg voor het huis, maar helpt hem ook met zijn administratie. Daarnaast ontvlucht ze haar mislukte huwelijk en de verkeerde keuzes die ze als jong meisje heeft gemaakt. Wanneer Anthony komt te overlijden erft Laura zijn huis en zijn ganse collectie gevonden voorwerpen. Laura krijgt van Anthony echter een opdracht mee of ze alstublieft de gevonden voorwerpen wil herenigen met hun eigenaars.

“Time for the lovely cup of tea”  

In flashbacks volgen we dan weer de verhaallijn van de onwaarschijnlijke vriendschap tussen Bomber en Eunice. Twee mensen die echt voor op hun tijd waren qua levenshouding en doelen. In de verhaallijn van Bomber en Eunice spelen ook honden een grote rol. Ruth Hogan behandelt de honden echt als volwaardige personages en geeft hen echte karaktertrekken. Als hondenliefhebber genoot ik echt van dit kleine detail.

“Her grandmother had once told her that one could blame ugliness on one’s genes and ignorance on one’s education, but there was absolutely no excuse whatsoever for being dull.”  

Sowieso voelde ik me meer aangetrokken tot het verhaal van Bomber en Eunice. Deels doordat hun karakters beter aansloten bij mezelf. Ze droegen een bepaalde joie de vivre mee, die ik bij Laura miste. De verhaallijn rond Laura en Anthony is zonder twijfel donkerder. Deels door Laura die als personage moeilijker in het leven staat dan Eunice. Maar net het contrast tussen deze twee vrouwelijke hoofdpersonages maakte het boek zo ontzettend realistisch. Alle personages leken zo uit het leven gegrepen. Een speciale vermelding mag toch ook wel gaan naar het buurmeisje Sunshine. De manier waarop Ruth Hogan een personage met down syndroom in het verhaal verwerkte is echt het vermelden waard. Voor mij was Sunshine een van de belangrijkste personages in het verhaal en werd haar karakter heel realistisch neergezet.

“It was too early for gin and lime, and too hot for tea.”  

Zoals de titel reeds doet vermoeden draait de bewaarder van de verloren dingen niet enkel rond de personages. Ook de effectieve verloren voorwerpen hebben een eigen verhaal te vertellen. En om heel eerlijk te zijn genoot ik van hun verhaal nog het meeste. De gevonden voorwerpen krijgen op regelmatige tijdstippen in het verhaal hun eigen hoofdstukjes om hun oorsprong te vertellen. Ik heb echt ontzettend genoten van deze kleine stukjes die het hoofdverhaal onderbroken, maar zo duidelijk de menselijkheid van het ganse verhaal toonde.

Ik zou eigenlijk durven zeggen dat de bewaarder van de gevonden voorwerpen een modern sprookje is voor volwassenen. Hoewel het een heel realistisch verhaal is met personages die uit het dagelijkse leven gegrepen lijken, is er een heel sterk fantasie element aanwezig. Maar dit vloeit zo mooi mee in het verhaal dat het helemaal op zijn plaats is en ik me het verhaal niet anders zou kunnen voorstellen.

De bewaarder van de gevonden voorwerpen is echt een feel good boek, maar zonder dat het vervalt in nodeloze fluf. Het boek brengt een prachtig verhaal met heel wat wijze levenslessen. Zeker een aanrader voor de aankomende herfstige dagen en winterse avonden!

 

Advertisements

De schreeuwende wenteltrap – Jonathan Stroud

lockwood

Titel: De schreeuwende wenteltrap
Auteur: Jonathan Stroud
Pagina’s: 440
Uitgave: Paperback
Links: Goodreads
images9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2yimages9cxhej2y

Korte inhoud:

Overdag is er niets aan de hand. ‘s Nachts komen kwade geesten tevoorschijn… 
Het kleinste, meest ongeorganiseerde, maar zonder twijfel allerbeste bureau dat op geesten jaagt is Lockwood & Co. Medewerkers: de charismatische eigenaar Anthony Lockwood, boekenwurm George Cubbins en nieuwkomer Lucy Carlyle. 
De drie staan voor hun moeilijkste klus tot nu toe. Het beruchte landgoed Combe Carey Hall moet geestvrij worden gemaakt. Geen van de vorige geestenjagers is ooit teruggekeerd. Anthony, Lucy en George moeten al hun talenten inzetten om te strijden tegen de geest van de Schreeuwende Wenteltrap en… om in leven te blijven. 

Review:

Waar moet ik beginnen met mijn review voor Lockwood & Co. Laten we maar zeggen dat dit een boek is dat ik ontelbare keren heb vastgehad in de winkel en telkens teruggeplaatste. Nu was het echter binnen in de bibliotheek en ik besloot het toch maar eens een kans te geven. Ondertussen zou ik beter moeten weten, want boeken die ik lang aan de kant schuif zijn meestal diegene die me erg weten te verbazen. de schreeuwende wenteltrap is dus zo een geval. Waarom heb ik dit boek al die jaren genegeerd?


Voor we verder gaan met mijn review van dit boek moeten jullie weten dat ik een gigantische angsthaas ben. Films over geesten kan ik echt niet bekijken en in het donker ‘s nachts naar het toilet gaan is een echte opgave voor mij. Dus ja, the screaming staircase zorgde dus wel voor een aantal spannende momentjes. (Op klaarlichte dag in de zomerzon…. Ja, zo een grote angsthaas dus.) 

“Really?”
“No. I’m being ironic. Or is it sarcastic? I can never remember.”
“Irony’s cleverer, so you’re probably being sarcastic.” 

De cover van het boek zetten me wel een beetje op het verkeerde been. Om de een of andere reden was ik ervan uit gegaan dat het boek zich in het Victoriaanse tijdperk afspeelde. Even een kleine aanpassing dus toen tijdens het lezen bleek dat het zich in het hedendaagse Londen afspeelt.

En toch kon ik tijdens het lezen een zeker Sherlock Holmes gevoel niet van me afzetten. Om de een of andere reden roept Lockwood & Co bij mij dezelfde sfeer en gevoelens op als Sherlock Holmes.

“There was a profound silence, abruptly broken by an enormously loud rumble from George’s stomach. Plaster didn’t actually fall from the ceiling, but it was close.” 


De schreeuwende wenteltrap is het eerste deel in de Lockwood & Co reeks en legt een stevige basis voor de rest van de reeks. Er zijn genoeg verhaallijnen die duidelijk over de verschillende boeken zullen lopen en waar je als lezer dus niet onmiddellijk een sluitend antwoord op hoeft te verwachten. Maar het basisplot wordt wel mooi afgewerkt en laat je als lezer met een voldaan gevoel achter. 


De schreeuwende wenteltrap is een vlot verhaal dat je vastgrijpt vanaf de eerste pagina. Het is tot de nok gevuld met paranormale activiteit, humor, spanning en vriendschap! Ik kan amper wachten om de avonturen van Lucy, Anthony en George verder te zetten!