Summer Heat – Rachel Van Dyken


Spoiled Princess is what he used to call me.
We were an inferno of hate and passion wound up with a dash of chaos.
For four years I watched him mow my lawn.
For four years I watched my friends make fun of him.
For four years I hated myself for wanting him, but even more for the way I treated him.
And then I had him.
For one night, we put all labels away and I spent the best night of my life in his arms.
Then the next day, with my secret night under lock and key, I looked the other way while my friends shamed him.
But now the jokes on me, because the scrawny lawn boy who I secretly loved from afar is now the director of Hollywoods most exclusive summer camp.
And I’m on his staff.
Now it’s his turn to punish me. 
His turn to make me pay.
His turn to take his revenge after years of humiliation.

Summer Heat by Rachel Van Dycken
Series: Cruel Summer #1
on 2/08/2018
Pages: 122
Genres: Adult, New Adult, Romance
Format: ARC


Summer Heat gets raving reviews across the internet. So I was really intrigued. Especially because I don’t read a lot of new adult. The main reason why I don’t read the genre that often anymore is because I am pretty disappointed with the storys. Apart from Colleen Hoover there hasn’t been an author who really knew how to captivate my attention for longer than a few pages. I really hoped that Rachel Van Dyken could work her magic on me. Unfortunately, I was pretty disappointed.

Before diving into all the reasons I didn’t like this book, let’s talk about the fact that this is actually not a book. It is 122 pages, which in my honest opinion is a novella. 122 isn’t a lot of time and space to captivate a reader. It means you have to hit a home run as a reader. Summer Heat is the first instalment in a 3 book series, but they are all the same length. So for me I think they are just one full length novel that for some reason was divided into 3 little novella’s.

Now let’s get into the reasons why this book didn’t do it for me. When you read a book in this genre you are set on getting some tropes. You just know that… but here is was cliché after cliché. Rich, spoiled girl looks down on poor boy. They hate each other apart from that one night they let their true emotions show. Fast forward 4 years later and that poor, geeky boy has transformed in some Greek God Adonis. He has transformed so much that the girl who used to see him every day doesn’t even realise she is talking to him. Really? That’s what you want readers to believe? He has been to the gym! Not had a face transplant. People change, yes definitely. But not completely in four years.

Then there is the whole “enemies to lovers” theme in this book. I normally don’t have a problem with this storyline. But here the hate is real. There is a lot of baggage and both the characters treat each other like garbage. Mix that with a lot of very awkward sexual tension and you get a really weird, uncomfortable story to read. And then I am not even mentioning the sex scenes. Because… well they are awkward and not at all sexy.

I won’t be continuing the story. It ends with a huge cliff-hanger, something that is designed to keep people reading, right? Well, not for me this time. I close the book and though never again.



A Summer to Remember -Victoria Cooke


After the tragic loss of her husband, Sam built a new life around friends, her cat Coco and a career she loves. Fending off frequent set-ups and well-meaning advice to ‘move on’, Sam is resolutely happy being single.
But when Sam gets seconded to her firm’s Boston office for the summer, it is more than her career that is in for a shake-up. A spur of the moment decision to visit the idyllic beaches of Cape Cod could end up changing her life forever.

A Summer to Remember by Victoria Cooke
on 05/07/2019
Pages: 384
Genres: AdultChicklitFeel GoodContemporary
Format: ARC


Sometimes books take you completely by surprise. A Summer To Remember was such a book. I admit I was drawn in by the comparisation with Holly Martin. But honestly I wasn’t expecting to love it as much as I did.

A Summer To Remember is more than just another romantic, beachy, holiday read. It is more than that. It is a very emotional read which deals with difficult topics like grieve, letting go, self-love, and forgiveness.

Our main character Sam is a damaged heroine, eight years ago she lost the love of her life in a car accident and has been grieving ever since. She has focussed mainly on her career and this summer she is finally getting the reward she worked so hard for. She gets the chance to spend 3 months working in the Boston Office on a really important international campaign.

Of course this is a romantic contemporary. So yes, there are romantic scenes. But there is also much more. It is about Sam standing up for herself at work, making new friends and opening yourself up to life and the possibility of becoming happy again.

Sam is really struggling with her past and letting go of Kev, her departed husband. The inner turmoil she is experiencing felt very real to me and I loved how it wasn’t all wrapped up neatly with a bow. You see Sam making huge mistakes, just because she is scared. But you also see her grow and I absolutely loved the evolution she went through. Even the romance was spot on. In a book were grief is such a huge topic it would have felt completely wrong if it was love at first sight. Again the struggle with romantic feelings felt very realistic and well thought trough.

I am kind of hoping we will be visiting this cast of characters in a future novel. Because well… everybody should have a Barney and Harry in their lives! Can we get a whole book with them as the main characters, please?

And yes I am talking about another book, because Victoria Cook has skyrocketed herself in my top 3 favourite contemporary authors. I can’t wait to explore more books by her hand.

A Summer to Remember is a beautiful, emotional story. It is a heart-warming and completely addictive read. I was sucked in from the very first page and couldn’t put it away. Bulls-eye for me!


Sommige boeken weten je soms echt te verbazen. Voor mij was A Summer To Remember zo een boek. Ik moet toegeven dat ik de ARC vooral aanvroeg, vanwege de vergelijking met Holly Martin. Ik had niet verwacht zo verliefd te worden op dit boek.

A Summer To Remember is veel meer dan het zoveelste romantische verhaal dat zich afspeelt op een locatie met zon, zee en strand. Het is een heel emotioneel verhaal dat moeilijke onderwerpen zoals rouwen, loslaten en vergeven niet uit de weg gaat.

Het hoofdpersonage Sam heeft grote wonden op haar hart en ziel. 8 jaar geleden verloor ze haar grote liefde in een ongeluk en sindsdien is ze in diepe rouw. Ze heeft zich volledig op haar carrière gegooid en deze zomer krijgt ze eindelijk de beloning waar ze al Jaren van droomt. Ze mag 3 maanden gaan meedraaien op het hoofdkantoor in Boston om daar mee te werken aan een internationale campagne.

Natuurlijk is dit boek een romantisch verhaal. Maar het is ook heel veel meer. We volgen Sam terwijl ze leert op te komen voor zichzelf en haar ideeën op kantoor. We zien haar nieuwe vrienden maken en relaties met anderen aangaan. Een voor een zien we langzaam haar verdedigingsmechanisme afzwakken.

Sam heeft het heel moeilijk met haar verleden en zelf na 8 jaar heeft ze haar echtgenoot nog niet kunnen loslaten. Ze voelt zich echt verscheurt en deze verhaallijn werd heel realistisch naar voren gebracht in het verhaal. Sam is bang om gekwetst te worden. Bang om zich open te stellen. Maar ook bang om het verleden recht in de ogen te kijken. Ook de ontluikende romance in dit boek was erg realistisch. Een passionele coup de foudre had hier totaal misplaatst geweest. Ik kon het dus enkel maar appreciëren dat de vlinders in haar buik heel wat tegenstrijdige gevoelens opriepen en Sam echt met zichzelf in gevecht lag.

Ik hoop stiekem dat we de personages in dit verhaal snel nog eens tegen het lijf mogen lopen. Iedereen zou een Barney en Harry in zijn leven moeten hebben. Hopelijk komt er een boek met hen als de hoofdpersonages.

Victoria Cooke wist zich in mijn top 3 van favoriete auteurs te katapulteren. Ik kan niet wachten om nog meer boeken van haar te ontdekken.

A Summer to Remember is een prachtig, emotioneel verhaal. Hartverwarmend en complete verslavend. Ik kon het amper wegleggen. Een schot in de roos voor mij!


The Little Village of Happiness – Holly Martin

Willow McKay needs a fresh start. Her recent break-up may not have left her heartbroken but it’s certainly wounded her pride. Desperate to escape the whispers and stares of her town’s gossips, an advert offering homes in a picturesque village in the grounds of a majestic castle on the Cornish coast sounds like just what she needs. Without thinking twice Willow applies for a cottage and packs up her life for the village of Happiness.
But when Willow arrives she finds a crumbling ruin and ramshackle cottages, nothing like the pretty picture the advert had boasted. It seems Happiness was too good to be true. That is until she meets the incredibly handsome estate manager Andrew Harrington…
His passion for restoring the village to its former glory is contagious and soon they are working together to bring happiness back to Happiness. And as sparks fly between them Willow can feel herself falling. But Andrew is holding something back.
Can Willow risk her heart again? And will they succeed in transforming the old village to its original beauty before it’s too late?

The Little Village of Happiness by Holly Martin
Series: Happiness #1
on 05/07/2019
Pages: 379
Genres: AdultChicklitFeel GoodContemporary
Format: ARC


You are probably thinking, of course it is a Holly Martin book, she loved it. And I did… but this one took some time to grow on me.  With other books by Holly I am mostly captivated by the story from the very first lines… The Little Village of Happiness took me a while longer to really connect with.

I think the location plays a big part in my “connection” problems and I keep on wondering if Holly did it on purpose.  In the story we follow Willow to a privatly owned village on the Cornish coast where you get a great deal from the town owners. You get to live there for free during 12 months, you only have to give something back to the village.  When Willow arrives at Happiness she is quite shocked to find such a sad looking town. Not a lot of inhabitants, houses that are falling apart.. it is all very gloomy and sad. So I think it might have been Holly’s intention to make you feel what Willow is experiencing. Willow doubts her choices and is really questioning if Happiness is worth saving. But together with Willow you fall in love with the village and its inhabitants. So it slowly grows on you and suddenly you realize how invested you are.

Of course that very hansom handymen has something to do with it. I absolutely love Holly’s male leads. They are always perfect boyfriend material. (Dare I say husband material. )  But Andrew is multi layered. There is more to him that what meets the eye and it gave the story so much more debt. I really loved how everything was handled and how Andrews story-line was brought. Very realistic, very integer and very well researched.

Willow, our main character is one of my favorite Holly characters ever. She is such a bubbly, impulsive, funny, good humored girl. I loved her from the very first page. She is so optimistic and good natured. I would love to have her as a friend in real life! I know in the next story set in Happiness we will follow another character, but I am really looking forward to see Willow again. Because quite frankly, it was hard to let her go. I would have read a 1000 page novel about her.

I absolutely loved The Little Village of Happiness. It’s classic Holly Martin. It is heart warming, at times laugh out loud funny, but at the same time deals with harder subjects. I was especially happy with the little cameo from one of her previous series. I hope this will be a little surprise we will encounter in more books of her in the future. (Have i mentioned I can’t let go of characters I really love?)

Absolutely recommended read for the summer! Go get yourself a copy now!


Nu denk je waarschijnlijk, het is een Holly Martin boek dus Silke gaat sowieso erg enthousiast zijn. En ik ben ook enthousiast, maar ik ga ook eerlijk bekennen dat dit boek toch wel wat meer tijd nodig had om bepaalde gevoelens bij me los te krijgen. Meestal weet Holly me vanaf de eerste pagina compleet te betoveren, maar nu verliep het allemaal wat moeizamer.

Ik denk dat de locatie van het verhaal daar voor een stukje tussen zit en ik vermoed eigenlijk ook dat het expres gedaan is. In het verhaal volgen we namelijk Willow, die ingaat op een heel uitzonderlijk aanbod. Ze mag een jaar lang gratis in het dorpje Happiness gaan wonen, de enige tegenprestatie is dat ze iets terugdoet voor het dorp en zijn gemeenschap. Wanneer Willow echter aankomt in Happiness is ze geschrokken om een bouwvallig, vooral leegstaand dorp terug te vinden. De huizen zijn allemaal versleten en er hangt een droevig sfeertje van vergane glorie. Ik denk dus dat het misschien wel Holly’s bedoeling was om je als lezer echt mee te nemen in de gemengde gevoelens van Willow.  Maar samen met Willow wordt je stap voor stap verliefd op het dorpje en zijn inwoners.

Misschien dat de knappe klusjesman daar ook wel voor iets tussenzit. Sowieso ben ik een grote fan van Holly’s mannelijke hoofdrolspelers. Ze zijn allemaal perfecte vriendjes (durf ik zelf te zeggen de gedroomde echtgenoot?) Maar Andres heeft meer lagen. Wanneer ze hem beter leert kennen ontdekt Willow dat hij toch wel enkele onverwachte geheimen heeft. Deze geheimen spelen een belangrijke rol in het verhaal en worden erg mooi naar voor gebracht. De manier waarop de problematiek waar Andrew mee geconfronteerd wordt in beeld wordt gebracht is heel integer, mooi en geloofwaardig.

Willow is dan weer zonder twijfel een van mijn favoriete personages uit Holly haar boeken ooit. Ze is ontzettend optimistisch, een echte flapuit, vrolijk dartelt ze door het leven. Ik was meteen dol op haar vanaf de eerste pagina. Jammer dat ik geen vriendinnen met haar kan zijn in het echte leven. Ik weet dat het volgende verhaal dat zich afspeelt in Happiness een ander personage zal volgen, maar toch zit ik echt al op hete kolen om te zien hoe het met Willow gaat. Het was moeilijk om haar los te laten.

Ik heb echt ontzettend genoten van The Little Village of Happiness. Het is echt een klassieke Holly Martin. Hartverwarmend, met momenten zat ik hardop te lachen, maar het gaat ook zwaardere onderwerpen niet uit de weg. Ik was erg blij met de kleine cameo van een personage uit een andere reeks. Ik hoop dat dit een trend blijft en dat we zo nog kleine cameo’s krijgen in de toekomst.

Een absolute aanrader voor de zomer!

Foxglove Farm – Christie Barlow


Isla and Drew Allaway appear to have the perfect life – a strong marriage, two beautiful children and their picture-perfect home, Foxglove Farm.
 But, new mum Isla is struggling.  She loves her little family but with Drew working all hours on the farm, Isla’s lonely.When she discovers that Drew has been keeping secrets from her, Isla has to face losing the home they all love.
Can the Love Heart Lane community pull together once more to help save Foxglove Farm?  And can Isla save her home…and her marriage?

Foxglove Farm by Christie Barlow
Series: Love Heart Lane
on 28/06/2019
Published by HarperImpulse Pages:
Genres: AdultChicklitFeel GoodContemporary
Format: ARC


I was really looking forward to dream away on the Foxglove Farm, but I have to say that my trip to Love Heart Lane was a little disappointing.

Foxglove Farm is the second instalment of the Love Heart Lane series, but it can be read as a stand-alone without any further problem. I haven’t read the first book in the series either, but that is not really a problem. Of course you feel that you miss a little background story, but I think most of the details were filled in by the author. Ideal for new readers and a nice little refresh for people who read the first book.

The story focusses on Isla and her husband Drew, who run Foxglove Farm. But the couple is struggling and Isla tries to understand why her husband is moody and distant. From that moment the story really kicks off.

All in all the story wasn’t all that bad. The overall storyline was quite entertaining and I loved the whole idea of Isla finding a solution to all there problems and by finding that solution finding that she is a strong, independent woman.

But the author completely lost me with a certain storyline dealing with a certain medical condition. I really hated the way that storyline was executed. Sadly enough I have seen this disease wreak havoc in my family and seen what it can do to people. So it kind of hurt if that makes any sense to see it played down in this story. Things like this don’t disappear just with a few hugs and kisses. Not all is good in the world because you have mentioned the unmentionable to your loved ones. I just wanted to throw this book away and yell to the author while reading this. A strong reaction, I know and maybe a little exaggerated. But if she ever experienced anything like this in real life I don’t think she would buy her own storyline.

Such a shame because I actually quite enjoyed the rest of the story. I absolutely adored Isla’s grandmother Martha, who is a force to be reckoned with. And the whole book breathed such a strong community feeling. So lovely.

Maybe this book just wasn’t for me. I might give one of her other books a chance in the future.


Ik keek er echt naar uit om helemaal verliefd te worden op Foxglove Farm. Jammer genoeg moet ik vaststellen dat ik behoorlijk teleurgesteld ben in het verhaal.

Foxglove Farm is het tweede deel in de Love Heart Lane serie, maar je kan het ook perfect als stand alone lezen. Ikzelf had het eerste boek in de serie niet gelezen, maar kon perfect het verhaal mee volgen. Af en toe merk je wel dat je misschien iets mist. Maar de auteur zorgt ervoor dat er genoeg toegelicht wordt. Ideaal dus voor nieuwe lezers, maar ook als korte opfrissing voor oude gekende.

Het verhaal focust zich op Isla en haar echtgenoot Drew, die samen de boerderij Foxglove Farm uitbaten. Maar het koppel heeft wat problemen en Isle probeert er achter te komen waarom haar echtgenoot zo afstandelijk is.

Op zich is de verhaallijn zeker niet verkeerd. Het verhaal is interessant en ook best vernieuwd met de alpaca’s en het leven op een draaiende boerderij. Ik hield ook ontzettend van de ontwikkeling die Isla doormaakte. Ze nam echt de koe bij de hoorns om haar problemen op te lossen en ze bleef niet bij de pakken zitten.

Maar dan trapte de auteur echt op mijn tenen. Er is namelijk een verhaallijn waarin een bepaalde medische aandoening een hele grote rol speelt. Wel die verhaallijn was een echte aanfluiting voor patiënten. Jammer genoeg ben ik in het verleden van dichtbij meermaals met deze aandoening geconfronteerd geweest en weet ik wat voor een moeizame, pijnlijke weg dit is. En wat voor wonden deze ziekte achterlaat zowel bij de patiënt als bij diegene die veel van hem houden. Ik vond het dus een regelrechte aanfluiting dat de auteur zo snel over de problematiek heen ging. Deze aandoening los je echt niet op met een paar knuffels en kusjes. Er waren momenten dat ik het boek echt vol walging van me af wou gooien en eens goed wou roepen en tieren. Ik vermoed dat de schrijfster zelf geen praktijkervaring heeft met deze aandoening, anders zou ze haar eigen verhaallijn hopelijk even schrijnend vinden als ik.

Jammer want zoals ik al zei is het verhaal op zich zeker niet slecht. Vooral Isla’s grootmoeder Martha is een heerlijk personage. En het dorpsgevoel in het boek is echt schitterend.

Misschien was het boek gewoon niet voor mij bestemt. En wie weet geef ik haar boeken in de toekomst nog wel eens een kans. Als mijn woede over dit boek een beetje bekoelt is.

Summer at the Little French Cafe – Karen Clarcke

summer at the little french cafeIn the beautiful village of Chamillon lies the Café Belle Vie, where you’ll always find croissants and friends when you need them the most – and where Elle is hoping to uncover the truth about her past…

Thirty-year-old Elle Matheson has decided it’s finally time to find the mother who gave her up as a baby. With a faded postcard from the Café Belle Vie in hand – one of the very few things she has from her mother – she heads straight to the Île de Ré to begin her search.

With only the postcard and the ivory shawl she was wrapped in as clues, finding her mum is like trying to find a needle in a haystack, even with the help of friendly – and gorgeous – café-owner Charlie. And since Elle hasn’t exactly told her younger sister what she’s up to, the little white lies about where she is are starting to add up…

But Elle is really starting to feel at home on the beautiful island. The locals are welcoming, the café is homely, and Charlie is always there with a helping hand, a listening ear, and a pain au chocolat.

Is Elle about to discover not just where she came from – but where she belongs?

Summer at the Little French Cafe by Karen Clarke
Series: Little French Cafe #2
on 27 June 2019
Published by Bookouture Pages: 281
Genres: AdultChicklitContemporaryFeel Good
Format: ARC


A while back I read Karen Clarckes series at Seashell Cove. It was a series I had pretty mixed feelings about. One book in the series really stole my heart, while the others were quite mediocre. But I wanted to read something else by her hand, because I wanted to see if I would love her other work more.

Summer at the Little French Café is the second installment in the series, but can be read as a standalone. There are some tiny little pieces of the puzzle that you might be missing, but overall you never feel left out as a reader. The main character of the first installment is only mentioned in this one, so it’s not like you get a glimpse on their further lives as is sometimes the case with these series. Might be a little disappointing for readers of the first book.

I think I can now safely say after reading four of Karen’s books that they are not my cup of tea. I think they are just mediocre in the genre and don’t really bring anything new to the table. They are okay and have their strong points, but for me they are just not good enough.

The story overall was pretty interesting. With Elle trying to find her birth-mother, with only a scarf, a bracelet and a postcard to go on. It felt like a little mystery that needed to be solved. And I really enjoyed the wrap up of this story-line. It was heart-warming and different from what I expected. So absolutely found this story-line interesting, refreshing and it kept me reading.

What didn’t keep me reading was the romance in this book. There are some potential love interest for Elle in the Chamillon. But I just couldn’t see her with any of them. There was zero chemistry between Elle and any of the men she got to know. I found the eventual come out pretty predictable and I kind of hated the in between story-line. I found it unnecessary and kind of bad executed.

One of my major complaints about this book however was the fact that the location is so very important for the story. I mean the book is named The Little French Café. Even the series is named after this café in France. The setting on Ile de Ré is important. The setting at times feels like an important character in the story and normally I absolutely love it when authors do this. Because it gives the story an instant injection of vacation and exploration. But that only counts when the setting is brought to life on the pages. And I don’t think Karen was able to do is. Chamillon never came alive. It was just descriptions on paper. When I was reading I could not hear the sea or smell the saltiness in the air. The same counts for the café. Numerous pastries are mentioned, but I never got that mouth-watering feeling that I love in feel good books about cafes and restaurants.

Overall it wasn’t a bad book. It was a fast read, with an interesting story-line. But I don’t love the writing and think this book is not outstanding enough in a genre that gives us so many new books every month. It is just another book.. nothing new, nothing refreshing, nothing I haven’t read before. It would maybe have been a different story if the writing would have been captivating and I would have felt like I spend some time on Ile de Ré, but sadly I closed the book and almost immediately forgot half of the story.



Een tijdje terug las ik de Seashell Cove serie geschreven voor Karen Clarcke. Hier had ik best gemengde gevoelens over. Een boek in de reeks wist een plekje in mijn hart te veroveren, maar de anderen konden mij niet overtuigen. Toch was ik benieuwd om nog een boek van haar te lezen. Misschien kon dit mij wel overtuigen?

Summer at the Little French Café is het tweede deel in een reeks, maar kan ook gelezen worden als alleenstaand boek. Er zitten hier en daar wat kleine verwijzingen in die je misschien niet direct snapt, maar op zich is het perfect aalleen te lezen. Het hoofdpersonage uit het eerste boek wordt enkel vermeld. Ze speelt geen actieve rol meer in dit deel, wat meestal wel gebruikelijk is in dit soort series. Dus misschien wel jammer voor lezers die graag nog iets wouden vernemen van Nathalie.

Ik denk dat ik nu met een gerust hart kan zeggen dat de boeken van Karen niet meteen mijn favoriete leesvoer zijn. Ik vind ze maar gemiddeld binnen het genre feel good. Een gevalletje dertien in een dozijn. Ze zijn zeker niet slecht, maar ze zijn niet vernieuwden of betoverend mooi.

Het verhaal op zich was best wel interessant. We volgen Elle op haar zoektocht naar haar biologische moeder. Het enige wat ze heeft als aanwijzingen zijn een armband, een sjaal en een kaartje van haar geboortedorp. Het voelde een beetje als een mini mysterie dat opgelost moest worden en wist me echt wel te boeien. Ook de uiteindelijk uitkomst was verrassend en hartverwarmend. Geen klachten op dat vlak!

Wat er voor zorgde dat ik echter niet wou blijven lezen was de romantiek in het verhaal. Er zijn een aantal potentiele romantische kandidaten voor Elle, maar naar mijn gevoel had ze met geen enkele man die ze tegen het lijf liep enige connectie. Er was geen chemie en er werden zogenaamde “spannende” scenes gecreëerd om toch maar de indruk te geven dat er aantrekkingskracht was. Ook de manier waarom de verschillende mannen omgingen met Elle vond ik behoorlijk misplaatst en niet noodzakelijk voor het boek.

Maar mijn grootste ergernis met dit boek was toch wel het feit dat de locatie zo een belangrijk rol had moeten spleen. Het boek en de serie noemt tenslotte het kleine franse cafe. De setting is dus erg belangrijk. Ile de Ré en het dorpje Chamillon voelen soms zelf als een hoofdpersonage in het boek. Ikzelf hou er ontzettend van als schrijvers een belangrijke locatie echt tot leven weten te brengen op papier. Dat je als lezer echt het gevoel krijgt daar op locatie te zijn en mee te wandelen langst de zee met de personages. Jammer genoeg niets van dat alles in The Little French Cafe. Nooit kreeg ik het gevoel de zee te kunnen horen of zelf maar het zilte van het water te kunnen opsnuiven. Alles bleef vlak en een dimensionaal. Daarnaast speelt ook het cafe een belangrijke rol. Ik kan zo genieten van levendige beschrijvingen van koffiekoeken, maar ook hier weer een hele droge opsommingen zonder iets echt tot leven te wekken. Chamillon never came alive. It was just descriptions on paper. When I was reading I could not hear the sea or smell the saltiness in the air. The same counts for the café. Numerous pastries are mentioned, but I never got that mouth-watering feeling that I love in feel good books about cafes and restaurants.

Al bij al was het een slecht boek. Het was heel snel uit en de zoektocht naar haar biologische moeder was boeiend om te volgen. Maar ik vind dat het boek niets nieuws aanbrengt binnen het genre. Het is het dertiende boek in een dozijn en dat binnen een genre waar elke maand tientallen nieuwe boeken de markt overspoelen. Voor mij geen aanrader en niet sterk genoeg om een vaste waarde te worden in mijn bibliotheek. Ik sloeg de laatste pagina om en was de helft van het verhaal al vergeten. Een gemiste kans…

One Last Greek Summer – Mandy Baggot

one-last-greek-summerBeth Martin is 31, newly divorced and wondering just what life holds for her…

Best-friend, Heidi, is adamant that all the answers lie in Corfu – the island where the girls partied away their youth. So cue a trip to a sun-drenched Greek island, ouzo cocktails, a trip down memory lane… and Alex Hallas, the man Beth has never quite forgotten.

As they dance under the stars, the sand beneath their toes, old feelings begin to resurface and Beth might just have a chance to take back her life. If they can learn to love the people they’ve become…

One Last Greek Summer by Mandy Baggot
on 6 June 2019
Published by Aria Pages: 280
Genres: Adult
Format: ARC

Are you ready to spend a summer on the beautiful island of Corfu falling in love with life itself?!

Ben jij klaar om een zomer door te brengen op het prachtige Griekse eiland Corfu en om verliefd te worden op het leven daar?


In the past few years I have enjoyed Mandy Baggots book that are set in Greece, Corfu to be specific. I think nothing can ever chance my love for Those Summer Nights, but I must say that One Last Greek Summer is pretty high in my favourite list.

Actually I went in with low expectations, because last year I felt a little let down when I read Single for the Summer. But I was still very curious when I saw One Last Greek Summer announced.

In this book we follow Beth, who is recently divorced and is trying to find her place in the world. When her best friend Heidi comes up with the plan to travel to Corfu and re-enact the summer they spend there when they were 21; Beth is at first a little hesitant. She is totally different woman now. But Heidi can be very persuasive and once on the island Beth realises she hasn’t changed that much. She just lost herself and the things she loved. One of the things she loved is the beautiful Greek DJ Alex, who crosses her path one again.

Needless to say is that I absolutely love a Greek setting. Mandy Baggot is so very good at bringing Corfu to life on the pages of her books. The description of the sea and the beaches are spot on. You just have to close your eyes and you are there in Corfu, with the main characters. I could taste the gyro and the wine. I just felt like I had a really short break to Corfu.

But apart from that I loved this story because it contained so much more than just a holiday romance and some beautiful descriptions of Corfu. It is a story about divorce and finding yourself after losing everything that is important to you. I really enjoyed the fact that Beth is one of the strongest main characters I have read about so far in one of Mandy’s books. Even looking at her past and her failed marriage, you see that she always made well thought trough choices and always put her loved ones first. You really saw her growing throughout the story and I really appreciated the fact that we got to see Beth breaking loose from her failed marriage.

Of course there is romance between Beth and her long lost vacation love Alex. I am not spoiling anything by telling you that, because let’s face it, it is even in the synopsis. I wasn’t buying their love story from the get go, because well it clearly was lust at first sight. But when you keep reading this story takes a bit of a different course from earlier books I read by Mandy and I really appreciated that.

The only thing that annoyed me beyond words, where the cringe worthy sex references throughout the book. Readers of my blog know how much I love a hot scene and some sexy talk in my books. But this was just… well cringe worthy like I said. If you can’t do explicit, then just don’t try it. It felt forced. Well, mostly it felt like someone used a dictionary to look up all the synonyms for vagina.

But don’t let that put you of. It’s not an erotic book, so the not so sexy wording isn’t an overall big point. One Last Greek Summer feels like a little trip to Corfu. I read it in the first warm days of the year and after finishing it I felt like I had been on holiday. Relaxed, happy and with a pretty big appetite for gyro.

So hurry to the store! Because you need this book to read over the summer by the pool!


De afgelopen jaren genoot ik meermaals van Mandy Baggots verhalen die zich afspelen op het Griekse eiland Corfu. Ik ben er vrij zeker van dat Those Summer Nights altijd mijn favoriet zal blijven, maar ik moet bekennen dat One Last Greek Summer mij toch ook wel kon bekoren.

Ik begon nogthans met weinig verwachting aan dit boek. Vorige zomer was ik namelijk behoorlijk teleurgesteld in Singe For the Summer. Maar bij het persbericht dat One Last Greek Summer ging uitkomen was mijn interesse toch wel gewekt. –

In dit boek volgen we Beth, die recent gescheiden is van haar rijke, succesvolle man. Beth is volop op zoek naar haar plek in de wereld, wat een beetje stroef verloopt gezien ze elke dag geconfronteerd wordt met haar oude leven op haar job. Wanneer haar beste vriendin Heidi voorstelt om naar Corfu af te reizen en daar nogmaals een geweldige zomer te beleven twijfelt Beth. Want het was een geweldige ervaring toen ze 21 jaar waren, maar 11 jaar later is er heel wat verandert. Maar Heidi sleept Beth toch mee naar het eiland en daar ontdekt ze al gauw dat ze nogsteeds diezelfde Beth is. Ze was gewoon alle dingen waar ze van hield een beetje uit het oog verloren. Een van die dingen is de knappe Griekse DJ Alex.

Het is waarschijnlijk onnodig om te zeggen dat ik telkens helemaal betoverd wordt door de prachtige Griekse setting. Mandy Baggot weet perfect hoe ze Corfyu tot leven moet brengen op de pagina’s van haar boeken. De beschrijvingen van de zee en het strand, zorgen ervoor dat je enkel je ogen moet sluiten en de zee effectief hoort ruisen. Ik kon de gyros bijna op mijn tong proeven. Het voelde als een kleine trip naar Griekenland.

Maar dit verhaal wist me ook te charmeren omdat het over zoveel meer gaat dan gewoon een vakantieliefde en strand. Het gaat over de naweeën van een echtscheiding en hoe je jezelf moet herontdekken nadat je alles beth kwijtgeraakt dat veel voor je betekende. Beth is een van de sterkste hoofdpersonages die ik reeds in een boek van Mandy tegen mocht komen. Zelfs als je terugkijkt naar haar verleden dan zie je dat ze altijd een erg sterke vrouw is geweest, die haar geliefden op de eerste plek zet. Ik kon het erg appreciëren dat we Beth echt zien loskomen uit haar mislukte huwelijk en zien groeien tijdens haar verblijf op Corfu.

Natuurlijk speelt ook de romance tussen Beth en haar vakantieliefje van weleer Alex een belangrijke rol. Dit zijn geen spoilers want dat kan je zelf vinden op de korte inhoud. In het begin geloofde ik niet zo in hun aantrekkingskracht. Er was duidelijk spraken van lust op het eerste gezicht, maar liefde… dat ging voor mij niet onmiddellijk op. Het verhaal neemt echter een ietwat onverwachte wending en hierdoor kon ik hun connectie beter appreciëren.

Het enige waar ik me tijdens het lezen echt ontzettend aan heb zitten ergeren, waren de seksscenes en de zinsspelingen op zin hebben in seks. Mijn haar kwam hier echt recht van omhoog te staan. Lezers van mijn blog weten dat ik absoluut niet vies ben van stomende scenes en een beetje seks talk in mijn verhalen. Maar in dit geval was het zeker geen meerwaarde. Het voelde erg onnatuurlijk en geforceerd aan. Met momenten leek het wel of iemand alle synoniemen voor vagina had opgezocht in het woordenboek.

Maar laat je dat zeker niet afschrikken. Het is geen erotisch verhaal, dus de seks bewoordingen zijn slechts in kleine mate aanwezig. One Last Greek Summer is sowieso het lezen waard. Ik las het tijdens de eerste warme dagen van het jaar en kreeg echt het gevoel alsof ik kort op vakantie was geweest. Ik hield er ook een gigantische zin in gyro aan over.

Een absolute aanrader voor deze zomer bij een lekker glaasje wijn en een ruisende zee!

Maybe This Time – Jill Mansell

Maybe this time it will be all right. Maybe this time everything will fit together.
Misschien zit deze keer de timing wel goed. Misschien vallen de puzzelstukken deze keer in elkaar.


There once was a time I didn’t read any Feel Good books. I was all fantasy and historical fiction. And then one day I picked up a really cheap edition of Jill Mansell’s The One You Really Want and I fell in love with her writing style, but also the genre in general. Jill Mansell was my introduction to feel good as a genre and over the years I have been recommending her books to friends and colleagues; because you just can’t go wrong with a book of hers. When I saw an ARC was available of her new book Maybe This Time I realized that I have been recommending her a lot, but I haven’t read anything new myself by her hand for a couple years now. So time to see if I still love her stories as much as I once did.

Let’s just be frank, I loved it. And I am kind of wondering why I don’t read stories by her more often. The main story-line in this book is one of the tropes I absolutely love. Mimi feels butterflies in her stomach from the first moment she meets Cal. But Cal is happily married, father of a beautiful daughter. So over the years they develop a strong friendship, but the question in the background is always “could it be more, if it was ever the right time. And will it ever be the right time?” I absolutely love this trope. Characters who have a strong connection, but the timing is always wrong.

I also love following characters for a longer period of time. And this is exactly what we do in Maybe This Time. We follow Mimi through several years of her life, which gave me as a reader more connection to Mimi as a character. You follow her trough many emotions. Dealing with serious grief after her father passes away, but also living abroad, making friends for life in the little village of Goosebrook. At the same time it makes the story feel more real. You see life altering changes happening, but in a realistic time setting. Not everything happens in one week like some books want us to believe.

The story is geographically set in three background settings. Goosebrooke, Londen en Puerto Pollensa on Mallorca. I absolutely loved the addition of Mallorca to the story, because it just gave it a little bit extra. I don’t know, maybe it was the sun shining outside but it gave the story a little extra glamour. I really loved how the little village of Puerto Pollensa brought a vacation feeling to the story.
Apart from giving it an exotic feel, it gave Mimi’s character more depth. Because of course this is a story about finding love, but it is more than that. Showing Mimi on her own, making a life for herself, made her a stronger character in my opinion. The story didn’t revolve only around her romantic feelings, but it was also about her exploring what she wanted in life and what she could be on a professional level.

A new Jill Mansell book is always a treat. But this one really captured a place in my heart. When I turned the last page I wasn’t ready to let go of the lovely people in Goosebrook and of Mimi. I would have liked to see a more elaborate ending. But that just because I am a sucker for a good epilogue set in the future. I just want to know if the characters become truly happy. But hey, that is just me. This is a brilliant book. I would highly recommend to read during one of those long summer days by the pool.


Ooit was er een tijd dat ik nog geen feel good boeken las. Ik las alleen maar fantasy en historische romans. Maar op vakantie, zonder nog verder leesvoer botste ik tegen een erg goedkope editie van Jill Mansell’s Schot in de Roos en dat was voor mij ook echt een schot in de roos. Sindsdien raad ik haar boeken telkens aan bij vrienden en familie. Zeker als ze een goed boek zoeken voor op vakantie of om een momentje rust in hun hoofd te krijgen. Toen ik zag dat er een proefversie van haar nieuwe boek Ik wil met je mee beschikbaar was, realiseerde ik me dat ik al enkele jaren geen nieuwe boeken meer van haar gelezen had. Vreemd, terwijl ik ze toch telkens uitleende en aanraadde aan vrienden. Hoog tijd dus om te kijken of ik nog altijd zoveel van haar verhalen kon genieten als toen.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen, ik vroeg me meteen af waarom ik niet vaker boeken van haar lees. De grote verhaallijn in Ik wil met je mee. Bestaat uit een van mijn favoriete verhaallijn technieken. Mimi, het hoofdpersonage voelt onmiddellijk kribeels in de buik wanneer ze Cal ontmoet. Maar Cal is gelukkig getrouwd en de trotse vader van een prachtige dochter. Over de jaren heen ontwikkelen Cal en Mimi een sterke vriendschap, maar telkens is er toch die ondertoen van wat als? Wat als er toch meer tussen hen is. Wat als er toch ooit eens een goed moment komt. En kan er ooit een goed moment komen? Of loopt hun ware liefde toch ergens anders rond? Ik hou ontzettend van verhalen die met dit vraagstuk spelen. Personages die duidelijk een sterke band hebben, maar nooit op het juiste moment samenkomen.

Nog een sterk punt aan Ik wil met je mee is het feit dat het verhaal zich afspeelt over enkele jaren tijd. We volgen Mimi doorheen ongeveer 5 jaar van haar leven en dat zorgt ervoor dat je als lezer een diepere band met haar kan opbouwen. Er zitten ook behoorlijk zware situaties tussen, met verdriet, een rouwproces na het overlijden van haar vader, bedrog, maar ook vriendschappen voor het leven die ze opbouwt. Doordat het verhaal zich over meerdere jaren afspeelt is het ook geloofwaardiger. Vaak gebeuren er heel wat ingrijpende zaken in verhalen op een week tijd, terwijl je hele leven natuurlijk niet in een, twee, drie op zijn kop staat en helemaal verandert. Dat kon ik wel appreciëren aan Ik wil met je mee.  De tijdslijn voelt iets realistischer aan.

Het verhaal speelt zich geografisch in drie heel verschillende settings af. Enerzijds het kleine dorpje Goosebrook, maar ook het kosmopolitische Londen en het idyllische Mediterrane Puerto Pollensa in Majorca. Ik vond vooral de toevoeging van Majorca erg fijn om te lezen. Dit zorgde ervoor dat het verhaal een extra dimensie kreeg en een heerlijk zomers gevoel uitstraalde.

Buiten dat heerlijke zomerse vakantiegevoel zorgde het ook voor extra diepgang bij Mimi. Natuurlijk is het een liefdesverhaal, maar het gaat ook over zoveel meer. Het toont Mimi ook in Majorca, ver weg van haar vrienden en familie, waar ze echt werkt aan haar toekomst en probeert te ontdekken wat professioneel voor haar het juiste pad is. Fijn om even weg te zijn van het hele romantische aspect en Mimi zichzelf te zien ontwikkelen.

Een nieuw Jill Mansell boek is altijd een klein feestje. Deze wist meteen een plekje in mijn hart te veroveren. Wanneer ik de laatste pagina omsloeg was ik echt nog niet klaar om afscheid te nemen van Goosebrook, de inwoners en Mimi. Ik had zelf graag een kleine epiloog gezien om zeker te zijn dat Mimi gelukkig wordt. Maar dat ben ik, sowieso fan van epilogen. Dit is echt een heerlijk boek, dat ik ook weer zal gaan aanraden aan iedereen die het horen wil. Een absolute must read voor deze zomer.   is a brilliant book. I would highly recommend to read during one of those long summer days by the pool.

Summer under the Stars – Catherine Ferguson


Summer Under the Stars was a book that caught my attention because of the beautiful cover. I absolutely loved the colors and the cuteness. And when I saw that it was recommended for fans of Holly Martin, I knew I needed to get my hands on it.

I have absolutely no idea who made the comparison with Holly Martin, but I can’t say I agree. This book is nowhere near the quality of Holly’s stories. It is chick lit at his best, predictable, not very original and full of insta-love.

But let’s start off with some good comments on this book. I really enjoyed the writing style. Catherine Ferguson has a very pleasant way of telling a story. Her story really flows and is enjoyable to read.

Apart from that I also enjoyed the story-line about Daisy grieving her mother and looking for her birth-mother. The feelings she was experiencing felt real and really touched my heart. But to be honest this was the only arc in the story that was really worth exploring.

The romance in this book was just… wrong on so many levels. There is of course the relationship between Daisy and Toby when the book starts. And I think a blind man can see that there wasn’t really any relationship to begin with. They had nothing in common, zero connection and even less than zero chemistry. Their whole relationship felt like a plot device. On one hand to let Daisy talk about how she misses her mother and how much she loves Toby’s mother. On the other hand to get Daisy to go glamping. (Because of course why would a single girl go glamping! No she needs a boyfriend who hates nature to go glamping with.) The way the relationship evolved made me want to throw the book away in pure frustration. An absolute no go for me.

And then there is of course the new love interest that needs to spice things up a bit and put Daisy in a difficult, emotional position. Well done, because after one cup op Jake’s nettle tea she falls head over heels in love with him. That must have been one powerful cup of tea. Insta-love all over the place. And honestly I wouldn’t be complaining if that insta-love romance wasn’t so incredible meh. Again no chemistry, no moments of passion… nothing.

Overall I think this book is best described as “meh”. It wasn’t all too bad. A very quick read, with almost no worthy story-line. It doesn’t stand out at all. A very mediocre book that won’t break any pots. Such a shame because the cover is simply gorgeous.


Summer Under the Stars is een boek dat onmiddelijk mijn aandacht trok vanwege de prachtige cover. Ik viel onmiddelijk voor de kleuren en de schattige tekening op de voorpagina. En toen ik zag dat het boek werd aangeraden voor fans van Holly Martin, moest ik het natuurlijk te pakken krijgen!

Ik heb geen idee wie de vergelijking met Holly Martin heeft gemaakt. Maar jongens, ze konden er niet verder naast zitten. Summer Under the Stars haalt op geen enkel moment het niveau van Holly haar verhalen. Het is klassieke chicklit, mateloos voorspelbaar, niet erg origineel en vooral vol met instalove.

Maar laten we ook iets positief zeggen over het boek. Ik vond de schrijfstijl wel fijn. Catherine Ferguson heeft een heel vlotte schrijfstijl en dit was fijn om te lezen.

Daarnaast vond ik de verhaallijn over de rouwperiode van Daisy en haar zoektocht naar haar echte moeder ook wel interessant. De gevoelens die ze had voelde realistisch aan en ik leefde echt met haar mee. Maar om heel eerlijk te zijn, dit is het enige onderdeel van het verhaal dat echt de moeite waard was om te lezen.

En dan de romantiek in dit boek… daar wordt de bal echt volledig misgeslagen. Allereerst is er natuurlijk de starten romance tussen Daisy en Toby. Ik denk dat een blinde kan zien dat hun relatie niet echt geloofwaardig is. Ze hebben niets gemeenschappelijk. Elke vorm van aantrekkingskracht ontbreekt. Hun hele relatie voelt als een mechanisme om het verhaal op gang te brengen. Enerzijds om Daisy te kunnen laten praten over hoezeer ze haar moeder mist en hoeveel ze wel niet van Toby’s moeder houdt. Maar ook om ervoor te zorgen dat Daisy op kampeervakantie gaat. (Wat het is natuurlijk ondenkbaar dat een single meisje op kampeer vakantie zou gaan. Neen, daar hebben we echt een man voor nodig! Liefst een man die de natuur haat! Logisch toch!) Mijn haar ging ook helemaal rechtstaan naarmate hun relatie groeit in het boek. Echt een absolute dikke vette neen voor mij !

En dan hebben we het nog niet gehad over Jake, het mannelijke exemplaar dat van aan de kant van het meer Daisy in verleiding moet brengen. Hij maakt kennelijk geweldige thee, want na een klein kopje netelthee spreken we al over liefde. Klassiek gevalletje instalove. En eerlijk, ik zou het nog door de vingers willen zien als ik ook maar een beetje chemie tussen Daisy en Jake voelde…; Maar jammer genoeg is er geen enkel gevoel van passie of romantiek.  wasn’t so incredible meh. Again no chemistry, no moments of passion… nothing.

Ik kan het boek niet anders samenvatten dan een dikke, vette “meh”. Het was niet slecht. Het was vooral snel te lezen en het ontbrak een deftige verhaallijn. Het is een gevalletje van dertien in een dozijn. Jammer want de cover was zo veelbelovend.

The Silence of the Girls -Pat Barker


The Silence of the Girls was very high on my to read list. It was a book I was really looking forward to and it makes me so angry that it was such a let-down. Not that this book was in anyway badly written, but it is a book that claims to be something completely different from what it actually is. Such a let-down…


The Silence of the Girls is a retelling of Homer’s The Iliad and it claims to give a voice to all the woman and girls who were, quite essentially bounty in the Trojan War. And in the beginning the book delivered on that promise. We follow Briseis, who some of you might now from the blockbuster movie Troy, where she fell in love with Achilles.

I honestly think this story is a more accurate retelling of what might have happened with Briseis in that era. After her city Lyrnessus falls in the Trojan War Briseis is gifted as a prize to Achilles. But very soon she is caught up in a dispute between him and Agamemnon. Through the eyes of Briseis we follow life in the Greek camp and see what other retellings of the Trojan War don’s always show us. Woman cooking, serving wine, washing dead bodies, taking care of the wounded, being raped, being tortured… It is really the story of the woman at the Greek Camp.

Barker did a wonderful job bringing that part of the story. It is very raw and dark. It feels extremely real. And this was the story I was dying to read. I wanted to know all about the rats, the alcohol, the fighting. How the woman felt and how they took care of another.

But then halfway through the novel Barker throws in another perspective. The perspective of Achilles. And I felt betrayed, because suddenly it is all about Achilles and his redemption. It feels like Barker betrays her own book. A book that promised to be about the girls in the Trojan war. Those who were silenced in other retellings. What we get is another retelling of the Trojan War and its hero Achilles.

And to be honest… not the best retelling there is. I was willing to forgive the mediocre writing if it really was a feminist novel about woman in the war. But if you want another story about Achilles go read other authors who know how to bring a breath-taking account of the war and its heroes.

Eindelijk Vrouw – Bo Van Spilbeeck

In België kent iedereen Bo Van Spilbeeck ondertussen wel en ook in Nederland zal deze naam zeker een belletje laten rinkelen. Zeker sinds december 2018, wanneer VTM journalist Boudewijn Van Spilbeeck aankondigt door het leven te willen gaan als vrouw. Vaarwel Boudewijn, welkom Bo.

In Eindelijk Vrouw volgen we Bo vanaf op haar transitie, maar blikken we ook terug naar het verleden. Wanneer de eerste gevoelens van genderdysforie naar boven kwamen en hoe fijn het was om ongemerkt op feestjes zich te kunnen verkleden als vrouw. Want dat hoorde erbij. Maar ook de innerlijke strijd komt in de spotlight te staan. Dat innerlijke verlangen om vrouw te zijn, maar wat dan met de kinderen? Wat dan met de partner en wat met die baan op de nationale televisie? De tijdsgeest speelt ook een belangrijke rol in Bo’s verhaal. Je ziet hoe de maatschappij twintig jaar geleden niet klaar is om een gendervrouw op de beeldbuis te ontvangen.

Eindelijk vrouw is een hartverscheurend verhaal op alle vlakken. Er is Bo’s strijd om te mogen zijn wie ze eigenlijk altijd is geweest. Het is het verhaal van een mooie, sterke vrouw die wil losbreken uit de mal waar ze verkeerdelijk in geboren werd. Een biologische fout, die verstrekkende gevolgen heeft. Decennia lang moeten ontkennen wie je werkelijk bent. Moeten vechten om je rechtmatige plekje in de wereld op te eisen. Maar niet alleen Bo’s verhaal is hartverscheurend. Als lezer kan je niet anders dan je ook verplaatsen in de schoenen van Marianne, Bo’s echtgenote en hun kinderen. Opeens is die mooie, knappe man waar je zoveel van hield weg en krijg je een mooie, sterke vrouw in de plaats. De tranen rolden tijdens het lezen meermaals over mijn wangen. Wat ontzettend moeilijk voor alle spelers in dit verhaal.

Langst de andere kant is het ook een hartverwarmend verhaal. Een verhaal over hoop en grenzeloze liefde. Over de sprong durven wagen en als een vlinder uit je cocon breken. Over de wereld durven tonen wie je werkelijk bent. Maar de kracht van het verhaal zit hem in het team rond Bo. Zijn gezin, zijn vrienden, zijn familie… een eenheid. Het is het verhaal van Marianne, die duidelijk vecht om het verlies van haar echtgenoot, maar ook als een echte leeuwin naast haar partner blijft staan. Het is het verhaal van kinderen die hun vader kwijt raken, maar hem terugvinden in een iets andere gedaante. Het is het verhaal van aanvaarding, verandering, maar vooral respect en onmetelijke liefde.

Na een jarenlang gevecht is de uiteindelijke coming out en het transitie verhaal behoorlijk rooskleurig in beeld gebracht. Een positief en hoopvol verhaal om te lezen. Hoewel de vraag tijdens het lezen soms toch wel speelde. Is het allemaal zo positief? Waren er geen momenten van wanhoop en twijfel, eens de trein vertrok? Waren er geen woordwisselingen of momenten dat alles donker was. Langst de andere kant schuilt hier ook een stukje de sterkte van Eindelijk vrouw. Bo vertelt haar verhaal, haar emoties, haar ervaringen. Ze belicht een stukje de reacties van haar gezin, maar op een erg integere manier. Iets waar je als lezer alleen maar respect voor kan hebben. Ook hier weer voel je de liefde voor elkaar van de pagina’s spatten.

Eindelijk vrouw is een baanbrekend boek. De coming out van Bo heeft heel wat teweeggebracht binnen de transwereld en hopelijk weet dit boek nog heel wat mensen te bereiken. Anderen die zich opgesloten voelen in het verkeerde lichaam, die hoop en moed kunnen krijgen door dit verhaal. Maar ook cis-lezers, die zo meer inzicht kunnen krijgen in genderdysforie en transities. Hopelijk kan dit boek verder bijdragen om het taboe hierrond te doorbreken.

Bo mag trots zijn, niet alleen op de prachtige vrouw die ze is. Maar ook op het hoopvolle, krachtige, integere boek dat ze schreef. Als vrouw zijnde kan ik alleen maar diep buigen voor deze “grand dame.”