Eindelijk Vrouw – Bo Van Spilbeeck

In België kent iedereen Bo Van Spilbeeck ondertussen wel en ook in Nederland zal deze naam zeker een belletje laten rinkelen. Zeker sinds december 2018, wanneer VTM journalist Boudewijn Van Spilbeeck aankondigt door het leven te willen gaan als vrouw. Vaarwel Boudewijn, welkom Bo.

In Eindelijk Vrouw volgen we Bo vanaf op haar transitie, maar blikken we ook terug naar het verleden. Wanneer de eerste gevoelens van genderdysforie naar boven kwamen en hoe fijn het was om ongemerkt op feestjes zich te kunnen verkleden als vrouw. Want dat hoorde erbij. Maar ook de innerlijke strijd komt in de spotlight te staan. Dat innerlijke verlangen om vrouw te zijn, maar wat dan met de kinderen? Wat dan met de partner en wat met die baan op de nationale televisie? De tijdsgeest speelt ook een belangrijke rol in Bo’s verhaal. Je ziet hoe de maatschappij twintig jaar geleden niet klaar is om een gendervrouw op de beeldbuis te ontvangen.

Eindelijk vrouw is een hartverscheurend verhaal op alle vlakken. Er is Bo’s strijd om te mogen zijn wie ze eigenlijk altijd is geweest. Het is het verhaal van een mooie, sterke vrouw die wil losbreken uit de mal waar ze verkeerdelijk in geboren werd. Een biologische fout, die verstrekkende gevolgen heeft. Decennia lang moeten ontkennen wie je werkelijk bent. Moeten vechten om je rechtmatige plekje in de wereld op te eisen. Maar niet alleen Bo’s verhaal is hartverscheurend. Als lezer kan je niet anders dan je ook verplaatsen in de schoenen van Marianne, Bo’s echtgenote en hun kinderen. Opeens is die mooie, knappe man waar je zoveel van hield weg en krijg je een mooie, sterke vrouw in de plaats. De tranen rolden tijdens het lezen meermaals over mijn wangen. Wat ontzettend moeilijk voor alle spelers in dit verhaal.

Langst de andere kant is het ook een hartverwarmend verhaal. Een verhaal over hoop en grenzeloze liefde. Over de sprong durven wagen en als een vlinder uit je cocon breken. Over de wereld durven tonen wie je werkelijk bent. Maar de kracht van het verhaal zit hem in het team rond Bo. Zijn gezin, zijn vrienden, zijn familie… een eenheid. Het is het verhaal van Marianne, die duidelijk vecht om het verlies van haar echtgenoot, maar ook als een echte leeuwin naast haar partner blijft staan. Het is het verhaal van kinderen die hun vader kwijt raken, maar hem terugvinden in een iets andere gedaante. Het is het verhaal van aanvaarding, verandering, maar vooral respect en onmetelijke liefde.

Na een jarenlang gevecht is de uiteindelijke coming out en het transitie verhaal behoorlijk rooskleurig in beeld gebracht. Een positief en hoopvol verhaal om te lezen. Hoewel de vraag tijdens het lezen soms toch wel speelde. Is het allemaal zo positief? Waren er geen momenten van wanhoop en twijfel, eens de trein vertrok? Waren er geen woordwisselingen of momenten dat alles donker was. Langst de andere kant schuilt hier ook een stukje de sterkte van Eindelijk vrouw. Bo vertelt haar verhaal, haar emoties, haar ervaringen. Ze belicht een stukje de reacties van haar gezin, maar op een erg integere manier. Iets waar je als lezer alleen maar respect voor kan hebben. Ook hier weer voel je de liefde voor elkaar van de pagina’s spatten.

Eindelijk vrouw is een baanbrekend boek. De coming out van Bo heeft heel wat teweeggebracht binnen de transwereld en hopelijk weet dit boek nog heel wat mensen te bereiken. Anderen die zich opgesloten voelen in het verkeerde lichaam, die hoop en moed kunnen krijgen door dit verhaal. Maar ook cis-lezers, die zo meer inzicht kunnen krijgen in genderdysforie en transities. Hopelijk kan dit boek verder bijdragen om het taboe hierrond te doorbreken.

Bo mag trots zijn, niet alleen op de prachtige vrouw die ze is. Maar ook op het hoopvolle, krachtige, integere boek dat ze schreef. Als vrouw zijnde kan ik alleen maar diep buigen voor deze “grand dame.”

Advertisements

The Dollmaker – Nina Allan

Are you ready to embark on a journey across England to find love and a shared passion of dolls?

ENGLISH REVIEW

After turning the last page of this novel I had no idea what to think. The first thought that popped into my mind was: ‘What did I just read?’ I wasn’t able to state if I liked or disliked this story. Even now days later it is quite hard to have coherent thoughts about The Dollmaker. While reading, my husband asked a couple of times what my book was about and I couldn’t even give a decent synopsis. I just kept saying: “I am not quite sure.”

And honestly I think that is the best judgement that I can give of this story. I am not quite sure what the point of this story is, but I actually enjoyed reading it. I am going to try to be a little more cohesive in this review.

The unusual structure of the book is without any doubt the strongest selling point of The Dollmaker. We follow Andrew on his journey across England to meet up with his pen pal Bramber. But we also follow Bramber, through her letters written to Andrew. And as an extra we have a series of stories within the story. These chapters are stories written by de fictional dollmaker Ewa Chaplin, a book that Andrew is reading on his journey.

The dark fairy tales of Ewa Chaplin are the true strength of the book. They are eerie, dark and interesting. Apart from that they serve a double purpose. When Andrew reads these fairy tales he sees them mirroring his own life and that of the people he meets and knows. The parallels between Andrews real life and the stories really took the story to the next level and gave the reader a deeper look into his private life.

What personally irritated me throughout the book was the fact that it was all fiction. Before you start rolling your eyes let me explain. Throughout the book there is constant talk about doll museums, doll exhibitions, doll artist and books about antique dolls. I am the kind of reader who starts to google while reading because I want to see what the author is referring to. Well… she was referring to fictional musea, fictional books and fictional artist. And honestly I am not quite sure why, because it only took me about 5 minutes to find real doll musea, real doll books and real doll artists.

Apart from that the story was just all in all not really engaging. I understand the author tried to write a magical realism story, but for me it failed. The story wasn’t engaging. It didn’t draw you in as a reader. It is dark and with a somber tone, which could have work brilliantly as an atmosphere creator. It was all too vague with no real plot and no real plot point.

The dollmaker could have been an enchanting, dark, magical story, but it just never really takes off. It is well written and the format is interesting. But the overall story is just really lacking. A shame because it could have been a wonderful reading experience.

Queen of Sea and Stars – Anna McKerrow

Last year readers got the change to follow Faye Morgan into the Fae Realm and dance with the fairy king. Today we pick up the story where we left of. 

Vorig jaar kregen lezers de kans om samen met Faye Morgen in de Feeenwereld te duiken en te dansen met de feeenkoning. Vandaag pikken we het verhaal terug op… maar nu in Londen.

ENGLISH REVIEW (Lees mijn Nederlandse review hier!)

In October of last year I had the pleasure of reading Daughter of Light and Shadows by Anna McKerrow. I loved how modern witchcraft was portrayed in the story, but overall story couldn’t convince me. I found the characters lacking any dept and the Fae world was completely off balance. So I was very curious to see if the second installment in the series was better.

I am sad to say that Queen of Sea and Stars felt even weaker than Daughter of Light and Shadows. Once again I absolutely adored the modern witchcraft aspect of the story. Especially the fact that this book explores wicca, coven work but also solitary practice. I loved how the group rituals felt real and how once again it was highlighted that witches are just regular people like you and I. It is so clear that Anna Mckerrow has a vast and correct knowledge of modern witchcraft and she knows how to get it across to her readers. Absolutely loved that part of the story.

One of the main issues this book has is the pacing of the story. The whole story is completely wrong in pacing. First of all it takes about 65% of the book for something to actually happen. This is a fantasy novel, but the first better half of the book feels like a badly written contemporary. We follow Faye and Rav while they try to get their lives back on the rails in London. In the first installment of the book I was really rooting for Faye and Rav. But now I was just mind blown on how Anna McKerrow made a sweet en believable relationship so toxic in just a few pages. From the start it is clear that their relationship isn’t based on respect or even love. I wanted to scream in utter resentment at Faye because she kept on blabbering on about her love for Rav while she was cheating on him in her mind all the time. I really resented the way Rav en Faye interacted with each other. I don’t know if Anna McKerrow was trying to write a convincible PTSD story-line, but let’s just say it didn’t work out. It was horribly done and without a lot of knowledge about PTSD. Such a shame, because it can be such a wonderful storyline when well executed. (Think about the falconer series or even ACOMAF.)

So yes, the first part of the book is a melodramatic romance novel that is only rescued a little bit by the brilliant part of Gabriel Black. Everything is slow and actually quite boring. Then the action picks up, we travel again to the Fae realm and once again the pacing is completely off. Now everything is moving extremely fast and the chapters feel like they are broken off at weird points. It all feels strange and rushed. And that is such a shame, because this part of the story is the reason why people tend to pick up this genre of novels. Not for the endless bickering between two people who shouldn’t be together in the first place, but because of the Fae and the magic in the story.

But let’s end on a good note. In my last review I stated I felt the characters were underdeveloped. I must say that in this installment everybody got a little more character dept. Especially towards the end of the story I was very intrigued by the motivations and the feelings of Finn.

I was quite disappointed by the story. It would have hugely benefited if the focus would have been on the Fae politics and less on the toxic relationship.

WAT VOND IK VAN QUEEN OF SEA AND STARS?

Vorig jaar in oktober mocht ik Daughter of Light and Shadows geschreven door Anna McKerrow reviewen. Ik was toen behoorlijk onder de indruk over de modern hekserij die een prominente plek in het verhaal innam. Jammer genoeg wist het plot me niet echt te overtuigen. Ik vond de personages nogal vlak en er ontbrak echt diepgang. Maar ik was toch benieuwd of het tweede deel in de reeks me meer wist te bekoren.

Jammer genoeg moest ik al snel vaststellen dat Queen of Sea and Stars nog zwakker was dan Daughter of Light and Shadows. Niet geheel onverwacht werd ik weer helemaal verliefd op het moderne hekserij aspect van het boek. Deze keer werd er ook meer ingegaan op covens, groepsrituelen, maar ook aandacht besteed aan de solitaire heks. De groepsrituelen voelden heel realistisch aan en ik herkende mezelf op heel wat momenten in de coven dynamiek. Daarnaast kan ik het ook echt appreciëren dat modern heksen als mensen zoals jij en ik worden afgebeeld. He tis duidelijk dat Anna Mckerrow behoorlijk wat kennis van zaken aan boord legt wat betreft moderne hekserij. Dit stuk van het verhaal kon mij zonder twijfel echt geboeid houden.

Een van de grootste problemen met het boek was echter de snelheid. Het hele verhaal loopt de soep in wat betreft snelheid en verloop van het verhaal. Het duurt bij 65% van het boek alvorens er eigenlijk echt iets gebeurt. Dit is een fantasie verhaal met feeen, maar voor meer dan de helft van het verhaal lijkt dit een slecht geschreven hedendaagse roman. We volgen Faye en Rav terwijl ze een nieuw leven proberen op te bouwen in Londen. In het vorige boek was echt een grote fan van hun relatie. Ik moedigde hen echt aan en duimde voor een happy end. Maar jammer genoeg moet ik constateren dat de auteur er in geslaagd is om deze liefdevolle in enkele pagina’s om te vormen tot een giftige relatie. Ik wou echt in pure woede naar Faye schreeuwen dat ze niet constant moest zitten mekkeren over haar liefde voor Rav, terwijl ze hem in haar hoofd al meermaals bedrogen had. Ik kreeg echt een aversie van Rav en Faye. Ik weet niet of Anna McKerrow een overtuigend PTS verhaal wou schrijven, maar daar is ze niet in geslaagd. Jammer genoeg, want er zijn heel wat goede verhalen te vinden met deze verhaallijn. Denk maar aan The Falconer of zelfs ACOMAF.

Dus ja, het eerste deel van het boek was behoorlijk melodramatisch en pas werd enkel een beetje gered door de komst van Gabriel Black. Voor de rest was alles erg traag en soms ronduit slaapverwekkend. Wanneer de actie eindelijk zijn intreden maakt, reizen we terug naar het feeënrijk en ook daar wordt de bal qua snelheid volledig misgeslagen. De slak is nu verandert in een jachtluipaard en racet over de pagina’s als een wilde. De hoofdstukken worden op absurde plekken afgekapt en het verhaal lijkt op geen enkel moment volledig afgewerkt te zijn. En dat is ontzettend jammer, want net dit deel van het verhaal is de reden waarom mensen het boek willen lezen. Eindelijk is er actie, magie en feeën.

Maar laten we toch met een positieve noot eindigen. In mijn review van het vorige boek stelde ik dat de personages onderontwikkeld werden. Ik moet zeggen dat er in dit boek iets meer diepgang zit qua personages. Vooral tegen het einde aan wist Finn me te intrigeren.

Ik was best teleurgesteld in dit verhaal. Ik denk dat een betere focus op de feeën politiek en de op handen zijnde oorlog het boek ten goede was gekomen. In plaats van eindeloos romantisch gezwets.

The Mum Who Got Her Life Back – Fiona Gibson

ENGLISH REVIEW (KIJK SNEL EVEN HIER VOOR MIJN NEDERLANDSE REVIEW!)

The Mum who got her life back by Fiona Gibson was a hidden gem for me. I requested the arc on netgalley, because the synopsis sounded quite fun. But to be absolutely honest my expectation weren’t very high. But I fell for this story in the first couple of chapters and I devoured it.

I was drawn in by the title at first, because well I am a mom so books about motherhood always seem to speak to me at a certain level. Although Nadia’s world isn’t mine for quite some years to come. Nadia’s twins have left home to go to university and she is experiencing the empty nest syndrome. After years of taking care of her two children, suddenly there is time for herself and for a new man in her life.

Although I am in a completely different stage of parenthood I loved reading about this later stage of life. And I could still relate with all the worries and comical situations that being a parent brings with it. The story is told from two different pov’s, being Nadia and her romantic interest Jack. I absolutely adored both of the narratives. They are very on point and felt realistic. Reading their chapters felt almost like talking to a friend.

But what really drew me in was the writing style. I absolutely love the way Fiona Gibson tells this story. It is quirky, heartfelt, funny and at times a bit sad. The story flows along on a nice pace. It never drags or goes to fast. It was just perfect. And Fiona really knows how to bring a city to life. I loved the way Glasgow was portrayed in the story, but the way she brought Barcelona alive on the pages really blew me away.

The overall story was quite refreshing. A female lead from over 50 in a romantic setting is not something you see every day. And she is a lovely heroine for this story. A caring mother, but at the same time independent and not blind to her own happiness. Even in flashbacks you see that Nadia has always cherished her own desires and needs. I loved that aspect of Nadia and the overall story.

This story is everything it promises to be. It is heart-warming and romantic. It is funny, sometimes even laugh out loud funny. But at the same time it has some deeper and sadder story-lines, that will give this story some extra depth. I had never read anything by Fiona Gibson before. But I will surely add other books by her hand to my to read list!

 

WAT VOND IK VAN THE MUM WHO GOT HER LIFE BACK

The Mum who got her life back geschreven Fiona Gibson was echt een verborgen parel. Toen ik de proefeditie aanvroeg op Netgalley trok de korte inhoud me wel aan. Maar ik moet ook eerlijk toegeven dat ik er niet al te veel van verwachtte. Maar vanaf de eerste paar hoofdstukken werd ik echt verliefd op dit boek.

De titel trok me natuurlijk sowieso aan. Sinds ik moeder geworden ben, zijn boeken over het moederschap toch wel erg aantrekkelijk geworden. En hoewel Nadia’s leefwereld nog jaren van de mijne verwijdert is, kon ik me toch wel in haar schoenen verplaatsen. De zorgen, maar ook de grappige momenten van het moederschap lijken wel universeel te zijn. Nadia wordt geconfronteerd met het lege nest syndroom, nadat haar twee kinderen naar de universiteit zijn vertrokken. Opeens heeft ze zeeën van tijd voor zichzelf en is er ook ruimte voor een nieuwe man in haar leven. Het verhaal wordt vanuit twee verschillende oogpunten vertelt. Langst de ene kant volgen we Nadia, maar we volgen ook Jack, haar nieuwe vriend. Beiden vertellers waren ontzettend sterk en wisten me zonder twijfel te bekoren. De hoofdstukken voelden aan alsof ik met vrienden aan het praten was en zij me een verhaal vertelde.

Naast het verhaal wist vooral de schrijfstijl me te charmeren. Fiona Gibson heeft duidelijk een heel vlotte pen. Ze schrijft gevoelig, grappig en soms ook gewoon erg grappige situaties neer. Het verhaal sleept zich nergens voor, maar gaat ook nergens te snel. Je krijgt meer dan genoeg informatie en tijd om iedereen te leren kennen en de situaties in te schatten. Daarnaast weet Fiona ook echt hoe ze een stad tot leven moet brengen. De manier waarop ze Glasgow beschrijft is erg mooi, maar vooral Barcelona springt van de pagina’s.

Het hele verhaal is best vernieuwend en verfrissend. Het komt niet vaak voor dat het hoofdpersonage van een feel good boek over de vijftig jaar is en toch de romantische hoofdrol krijgt toebedeeld. Nadia is een fantastisch hoofdpersonage. Een zorgzame moeder, die tegelijkertijd toch op haar eigen benen kan staan en keuzes weet te maken die voor haarzelf belangrijk zijn. Zelf in kleine flashbacks zie je dat Nadia in al die jaren moederschap ook rekening heeft gehouden met wat zijzelf belangrijk vond.

Dit verhaal is alles wat het beloofd te zijn. Hartverwarmend en romantisch. Grappig en op momenten zal je echt hardop zitten lachen. Maar er zijn ook diepere en droevige verhaallijnen te vinden. Waardoor het meer is dan zomaar een snel tussendoortje. Ik had nog nooit een boek gelezen van Fiona Gibson, maar ik zal in de toekomst zeker niet twijfelen om nog een boek van haar te lezen!

New Starts and Cherry Tarts at the Cosy Kettle – Liz Eeles

ENGLISH REVIEW 

I could start this review with repeating myself and saying that I just can’t resist a book centered around a food cafe. But I would just be repeating myself over and over again. So let’s skip that part and concentrate on the fact that this is going to be a very positive review, once we get one little annoying thing out of the way.

What is this synopsis all about? I can be completely wrong but isn’t a synopsis not meant to tell the future reader what the book is going to be about? Or at least highlight the strong features of the story so people will be drawn to it? None of that with New Starts and Cherry Tarts at the Cosy Kettle. After finishing this lovely story I reread the synopsis again and basically apart from the names of the characters and the fact that there is indeed a cafe I could have read the synopsis of a wholly different book.

When I started reading I was quite confused. I found our main character Callie hurrying to her job in a bookstore after she tried to convince her grandfather not to go skydiving or swimming in the local river naked. See I told you two very important things about this book that will probably make your heart beat a little bit faster. And it only took me 2 sentences.

Yes, this book is set in a bookstore. I know… fast beating heart, because well we are all book-lovers here. So a book that is set in our natural environment will just make is happy without even reading it. And our main heroine Callie is indeed starting a cafe, hence the name The Cosy Kettle, but the cafe is set in the bookstore. I know, now you are just having heart palpitations. I loved reading about the new owner of the bookstore and Callie trying to find her place after Flora took over the bookstore.. Flora is a wonderful woman, who is always willing to listen to Callies idea about the store and the cafe. She really respects and supports Callie and together they make a remarkable team.

So what about that skydiving, skinny dipping grandfather I hear you think. Yes, I really got you interested there. Callie is living with her grandfather who is one of my favorite characters so far this year. I absolutely loved his part in the story. Callie’s gramp has had a rough time himself and after reading a new age article he is trying to become his true self. An 80 year old men who wants to go skinny dipping, scuba diving and running… it is quite something different. But I absolutely adored the dynamic between Callie and her grandfather.

The story is filled with lovely side-characters who all have their own little story-line. There is Becca, a young woman who struggles with her social anxiety, but is so lovely and charming that I loved her from the first appearance in the story. Mary, a new mother who is trying to find her place again after becoming a mother. And so on… so many lovely people fill the Cosy Kettle and make it feel like home, even to you as a reader.

And of course there is some romance in this book. But and this is a very important but this story isn’t very heavy on the romance. 80% of the story is about Callie figuring out who she really is and what she wants to do with her life. Of course her old flame Noah brings some romantic moments into the story, but there aren’t a lot of them and for me that was quite a good thing. I just couldn’t really feel any chemistry between Noah and Callie. They had a very short relationship in the past, when they were teenagers, but even that wasn’t enough to make me buy into their love story. Now it felt a little instalovey and I think it would take more than a few conversations and kisses to close a gap of 8 years.

But apart from the romance that wasn’t quite believable I absolutely loved the story. I wish I could go and have a cup of tea in the quint little Cosy Kettle right now. I can hardly wait to visit the town of Honeyford again and learn more about Flora.

 

 

Wrap Up February

I am still trying to find a good way to share my wrap up with you guys. I am still in doubt about a written wrap up or a video on my channel. But considering I am dead tired and have a huge family related to do list to get trough… here is my written wrap up!

Ik ben echt nog volop opzoek naar de beste manier om maandelijks mijn wrap ups met jullie te delen. Ik twijfel heel erg tussen een geschreven wrap up of een video op mijn kanaal. Maar gezien ik vandaag echt doodmoe ben en een gigantische to do lijst heb liggen, wordt het dus een geschreven wrap up.

It wasn’t my best reading month when I look at the amount of books that I have read. But it was a very good month when I look at the rating!

I started the month of with the ARC of Rosies Travelling Tea shop by Rebecca Raisin. This book was such a lovely surprise! I absolutely loved it. It is a lovely story about van life and following your dreams. But at the same time it is also a eye opening story about the wonders and horrors of the internet.

Next up was my first book for the readathon February  The Vanishing Throne By Elisabeth May. I love this series so much. I was pretty enthusiastic about the first installment The Falconer, but The Vanishing Throne just really blew me away. I can’t wait for you guys to read my full review for this book! I am so excited to share all my thoughts about this book with you!

When I saw a shout out by Holly Martin if there were bookbloggers who would like a review copy of her new book The Summer of Chasing Dreams I didn’t hesitate to yell my name. I was lucky and received and ARC. Not surprising to say that I fell in love with this new book by her hand. It is completely different from her previous books, but at the same time classic Holly. Check out my full review for this 5 star read!

 

And then it was time to dive into my second and last Fae book for the month of February… Such a shame I was planning to read 4. Anyway, this humongous beast took more of my time then anticipated, but it was worth every page! I absolutely loved Lord of Shadows. All-though I must confess I liked Lady Midnight a little more.

To finish the month of I read the delightful New Starts and Cherry Tarts at The Cozy Kettle by Liz Eeles. Again a lovely, feel good book set into a quint cafe and bookstore environment. An ideal, warming, comforting story to end the month with!

 

 

 

Rosie’s Travelling Tea Shop – Rebecca Raisin

Yesterday was release day for this little gem! Are you ready to explore van life, together with a lovely cup of tea and a delicious scone?

Gisteren verscheen dit boek op de markt! Ben je klaar om de wereld van de foodtrucks te ontdekken en dit terwijl je van een lekker kopje thee nipt en je tanden zet in een heerlijke scone?

ENGLISH REVIEW (MIJN NEDERLANDSTALIGE REVIEW KAN JE HIER VINDEN!)

It starts to feel like I am constantly repeating myself… but I just love books about cafes. So when I read the title Rosie’s Travelling Tea Shop I just knew I had to get my hands on this novel. As I have said before I tend to read a lot of feel good stories about tea shops, cafes, bakeries… These stories are like some kind of drug for me. But after reading so many of them you soon discover a traditional pattern and often this ends with “been there, done that”. But oh boy, was I in for a treat with this one!

Or course this book is about selling tea and cakes. But it is taken away from the classic setting of a little café by the coast into, for me, the unknown territory of food trucks. And I don’t think I actually do the story justice by calling it food trucks. Because this story is about Vanlife. People who actually travel all the time and life in their van. After a drunken night Rosie discovers she has actually purchased a pink van to travel around the country with. She is shocked and scared, but at the same time brave enough to just go for it. She has nothing to lose, because all she ever cared about is already lost.

Like I said this story is about tea and comfort food cooked in a little van. But is so much more. It is about finding yourself, daring yourself to be a different person than you always thought you were. Inventing yourself once again. Discovering how life can be if you dare to step away from safety. It is about friendship in unlikely places and finding love when you least expect it.

But and this is a very big but, it is also about dishonesty, the dangers of the internet and being to trustworthy. I loved how the internet community was brought into the story, good and bad. It highlights all the wonderful experiences one can have with people who they meet online. But it also shows that internet is not a safety haven at all. Not everything is what it seems. I loved that there was room in this story for both of these aspects. And I loved it even more that these experiences where incorporated in the story. It made it more than just another feel good story about cakes and love.

But of course… there is some love. Isn’t there always. And I really truly enjoyed the blossoming relationship in this book. How can I not, when one of the love interest looks like Jason Mamoa and there is a lot of witty bantering between the characters. Especially because the Khal Drogo look alike is a passionate vegan who is very keen on converting our sugar and butter loving heroine.

Apart from that booklovers will absolutely adore this story, especially because literature and novels play such a big part. Rosie’s best friend in the Vanlife scene owns a little van bookshop and they decide to work together to create teas that match with books. I absolutely loved that idea and as a book hoarder and book goodies I was so intrigued to see the ideas both of them came up with.

All in all I really loved the whole story and all its little parts. Rosie’s Travelling Tea Shop is more then just another book about selling cakes. Its deeper then your average feel good story. It is without any doubt a cosy read, but it offers you more than just a quick, funny story. To stick on topic it is as sweet and satisfying as Rosie’s Cakes, but with a little extra that makes it wholesome, just like what Max might serve you in his van. An absolute must read if you ask me!

WAT VOND IK VAN ROSIE’S TRAVELING TEA SHOP?

Ik krijg een beetje het gevoel alsof ik constant in herhaling val… maar ik hou nu eenmaal heel veel van boeken over theehuisjes. Dus toen ik de titel van Rosie’s Travelling Tea Shop las, wist ik meteen dat ik dit boek in mijn handen moest krijgen! En zoals ik ook al eerder zei, ik lees best veel boeken die zich afspelen in theehuisjes, bakkerijen en cafes. Dit soort verhalen zijn een soort van drug voor mij. Maar doordat ik er zoveel lees, worden ze soms erg voorspelbaar. Maar met dit verhaal stond ik toch wel voor enkele heel aangename verrassingen.

Natuurlijk is het een verhaal waarin thee en taart wordt verkocht. Maar het distantieert zich volledig van de klassieke setting van het theehuisje bij de kust. Dit verhaal neemt je als lezer mee, naar het voor mij onbekende, wereld van de foodtrucks. En ik denk dat ik het verhaal niet helemaal correct neerzet als ik ze foodtrucks noem. Want eigenlijk is het veel meer dan dat… het verhaal speelt zich af binnen de Vanlife gemeenschap. Allemaal mensen die leven en werken in hun caravan. Na een dronken nacht ontdekt Rosie dat ze zelf zo een felroze caravan heeft gekocht en moet ze ontdekken of ze wel moedig genoeg is om deze nomadische levensstijl te durven aangaan. Ze heeft tenslotte niets te verliezen, want alles waar ze van hield is reeds verloren gegaan.

Zoals ik al zei is dit een verhaal over thee en comfort food verkopen in een kleine caravan. Maar het is tegelijkertijd ook zoveel meer. Het is een verhaal over jezelf vinden. Jezelf uitdagen om je vastgeroeste zelve aan de kant te zetten en te ontdekken wie je nog zou kunnen zijn. Het is losbreken van de gekende patronen en een sprong in het diepen wagen. En het is een boek over vriendschap. Vriendschap die je op de raarste plekken tegenkomt op momenten dat je het eigenlijk niet zou verwachten.

Maar en dit is een heel belangrijke maar… het gaat ook over bedrog en oneerlijkheid. Over internet fraude en het gevaar van jezelf blootgeven online. De internet gemeenschap komt uitgebreid aanbod in dit verhaal. Zowel de goede als de slechte kanten. Rosie leert zeker de kracht kennen van vreemden die elkaar willen helpen en intense vriendschappen die je kan opbouwen via sociale media. Maar ze leert ook de andere kant van de medaille kennen. Mensen die misbruik willen maken van je openheid en je twijfels. Deze extra verhaallijn zorgde ervoor dat het meer werd dan zomaar het zoveelste boek over taart en liefde.

Want natuurlijk gaat het ook over de liefde! De ontluikende romance in dit boek is ontzettend realistische en echt hartverwarmend. En laten we ook eerlijk zijn, een van de mannelijke hoofdrolspelers is de tweeling van Jason Momoa… Daar kan toch niemand aan weerstaan? Het verhaal is ook doorspekt met grappige discussies. Vooral omdat de Khal Drogo look a like een gepassioneerde vegan is die niets liever wil dan Rosie te bekeren.

Daarnaast zullen boekenwurmen zeker genieten van dit verhaal, want literatuur en boeken spelen toch wel een belangrijke rol in dit verhaal. Rosie’s beste vriendin Aria heeft namelijk een klein boekenwinkeltje in haar caravan. Samen besluiten de vrienden om een samenwerking aan te gaan. Waarbij ze eigen ontworpen thee matchen met de boeken van Aria. Als boekenwurm was dit heerlijk om te lezen en ik kon echt intens genieten van alle brainstorm sessies over nieuwe smaken en bij welk boek de thee dan zou horen

Zoals je wel kon vermoeden ben ik een beetje verliefd geworden op dit verhaal. Net omdat het dieper gaat dan het normale theehuisje verhaal. Om een beetje in het verhaal te blijven…. Het boek is zonder twijfel even verzadigend en zoet als Rosie’s taarten, maar tegelijkertijd ook voedzaam. Waarschijnlijk omdat Max er gezonde, vegan ingrediënten aan heeft toegevoegd. J Een echte aanrader als je het mij vraagt!

 

The Priory of the Orange Tree – Samantha Shannon

ENGLISH REVIEW (MIJN NEDERLANDSTALIGE REVIEW KAN JE HIER VINDEN!)

Samantha Shannon has earned her own spot in YA with publishing her seven book series The Bone Season. The series has been translated in over 26 different languages and the movie rights have been sold to Imaginarium Studios. But for readers of Epic Fantasy her name might not ring a bell. But all that is about to chance with the release of her new novel The Priory of the Orange Tree

Shannon is still in the progress of publishing books in the Bone Season series, but she still managed to write one hell of a beast. The Priory of the Orange Tree is a more then 800 pages big monster. I had trouble holding the ARC will reading! Of course the main question is, are the 800 pages really necessary? Let’s be short, yes they are absolutely necessary. There wasn’t one moment I got distracted or bored during reading. Page filling is clearly something Shannon isn’t familiar with. Every word was leading up to something and it was a real delight conquering every page of the book.

In The Priory of the Orange Tree we follow four very different main characters. The whole story is told from their points of view and every chapter we switch between them. I’ll admit that in the beginning this was a little bit hard to follow, but after a good 6 or 7 chapters I was really immersed in the story. They all have very distinctive voices and are easy recognizable. The constant switching between the characters really keeps the book going. Every time a chapter ended I wanted to yell “No I want to stay with this character.” But turning the page I was immediately immersed in the other character and was so glad to be inside their head again.

The Priory of the Orange Tree has one big strength. It is a very diverse book. It has talking dragons, queens who need to fulfill their destiny, pirates looking for eternal life, meddling alchemists and pretty kick ass, not so celibate nuns. Fast paced without a doubt. But apart from that there is a lot of very detailed world building going on. Lots of focus on politics on all different levels. Worldwide politics, but also court politics.

It was really refreshing to read an epic fantasy that was a standalone. But I have to be honest, this story could have easily been a duology or even trilogy. Because those 848 aren’t enough to tell the whole story. In the last part of the story we are introduced to an Emperor who clearly deserved a more active role in the story. I really hope we will be able to revisit this world in the future.

The Priory of the Orange Tree is without a doubt a wonderful book. And not only for readers who are familiar with the Epic Fantasy genre. To me it seems like the perfect introduction to the genre for people who haven’t ventured into Epic Fantasy yet. It a genre that might be a little daunting to start with. But this story is told in such a easy, fast paced, sometimes funny manner that it will serve as the perfect introduction to a whole new reading experience. I loved this book so much. I can’t wait for the publication date an harass every one of my friends to read it. So go, go read it now!

WAT VOND IK VAN THE PRIORY OF THE ORANGE TREE?

Samantha Shannon is zeker geen onbekende binnen het YA-genre. Met haar serie The Bone Season wist ze zich een plekje op de internationale markt eigen te maken. Haar boeken werden reeds gepubliceerd in 26 verschillende talen en de rechten voor The Bone Season werden gekocht door Imaginarium Studios. Toch doet haar naam bij vele fantasy lezers niet direct een belletje rinkelen. Maar daar gaat The Priory of the Orange Tree zonder enige twijfel verandering in brengen.

Hoewel Shannon nog volop bezig is met het publiceren van de overige 7 boeken in de Bone Season reeks, wist ze toch ergens tijd te maken om een monster van een boek met meer dan 800 pagina’s uit te geven. 800 pagina’s, gewaagd, want het durft lezers toch wel eens afschrikken. Onmiddellijk komt de vraag dan naar boven of 848 pagina’s om exact te zijn effectief nodig waren… Zonder twijfel, tijdens het lezen was er geen moment van verveling. Paginavulling is duidelijk een woord dat Shannon niet in haar woordenboek heeft staan. Elk woord in het boek heeft nut en is een waar plezier om te lezen.

The Priory of the Orange Tree volgt vier erg verschillende hoofdpersonages en elk hoofdstuk wordt er gewisseld van verteller. In het begin een beetje verwarrend, zeker voor lezers die niet helemaal thuis zijn in het high fantasy genre. Maar de stemmen in het verhaal zijn een voor een uniek en daarom heel snel van elkaar te onderscheiden. De constante afwisseling tussen de verschillende perspectieven zorgt er ook voor dat het boek leest als een trein en ontzettend veel afwisseling biedt.

En afwisseling is er zonder twijfel. The Priory of the Orange Tree combineert sprekende draken, met koninginnen uit een profetie, op het eeuwige leven beluste piraten, samenzwerende alchemisten en moordlustige, niet aan het celibaat gebonden nonnen. Actie alom dus, maar niet ten koste van een goed onderbouwde wereld en politiek. In het nawoord vertelt Shannon dat ze zich deels heeft gebaseerd op gebeurtenissen uit onze eigen geschiedenis, maar dat deze allemaal zeer los geïnterpreteerd zijn en je als lezer niet op zoek moet gaan naar een op een relaties. En zo voelt het ook aan tijdens het lezen. Net genoeg herkenning om een “aha” gevoel op te roepen.

Verfrissend om een episch fantasie verhaal te lezen dat op zichzelf staat. Hoewel er eerlijk moet bij gezegd worden dat het boek makkelijk een duologie of zelf een trilogie had kunnen zijn. Want die 848 pagina’s zijn eigenlijk niet voldoende om het hele verhaal te vertellen. Zo wordt er op het einde van het boek nog een keizer geïntroduceerd, die duidelijk meer ruimte had mogen krijgen.

The Priory of the Orange Tree is zonder twijfel een absolute aanrader. Voor fans van Epic Fantasy, maar ook voor nieuwkomers in het genre. Het verhaal wordt op een heel toegankelijke, gedetailleerde, vlotte manier vertelt waardoor het een perfecte eerste kennismaking is met dit soms wat intimiderende genre. Een topper zonder twijfel!