The wicked King – Holly Black

Look out, may contains spoilers voor The Cruel Prince!

Opgelet, deze review kan spoilers voor The Cruel Prince bevatten.

ENGLISH REVIEW (KIJK SNEL EVEN HIER VOOR MIJN NEDERLANDSE REVIEW!)

Last year in March I published my review of The Cruel Prince, the first installment in this series. The book was all over the place and it got hyped up like you couldn’t believe. You can read my full review, but to save you some time I described the story as:

I kept thinking “okay, this is good, but where is the phenomenal story-line?” And then, all of a sudden the book swept me of my feet and I just drowned in it.  It swept me of my feet and by the last 80 pages I didn’t want it to finish. I had fallen, deeply in love. But it took some time for me to find the absolute brilliance that is The Cruel Prince and for that reason alone I just can’t give it 5 stars.”

And now here we are… just finished with the second installment of the series and feeling let down that I will have to wait 8 months for the finale. I want it now and that describes just how wonderful I found The Wicked King!

The Wicked King is filled with everything that I loved in The Cruel Prince. And all the things I was complaining about in that book are left out. So all that is left is jummy goodness and a kick ass main character. Readers of my review know by now that I have a very weak spot for kick ass female characters and Jude really lived up to all my expectations in this installment.

“He looks up at me with his night-colored eyes, beautiful and terrible all at once. “For a moment,” he says, “I wondered if it wasn’t you shooting bolts at me.”
I make a face at him. “And what made you decide it wasn’t?”
He grins up at me. “They missed.”

The Wicked King is an unexpected book. Seeing how I devour fantasy books it sometimes gets quite repetitive and predictable. But this was 366  pages of not seeing anything coming. The stakes are high once again, even higher than in the first book. And although the physical action is a little less, the game gets really political. I said this in my first review of this series but it really feels like game of thrones for young adult readers. The plot twist just keep on piling up.

Apart from that there is of course the romance. You already saw it blossoming in The Cruel Prince, but in this part of the story we get a full blown romantic story-line. One that is just mouth-watering perfect. It’s one of those angsty, brooding romances that makes me a reading addict. You get little tidbits of romance and that just makes you crave more. Let’s be honest, brilliantly done. The romance is never the main focus of the story-line it is shadowed by betrayal, kidnappings, violence and treats from other fairy courts. It is brilliant and it makes me crave more and more.

“The three of you have one solution to every problem. Murder. No key fits every lock.” Cardan gives us all a stern look, holding up a long-fingered hand with my stolen ruby ring still on one finger. “Someone tries to betray the High King, murder. Someone gives you a harsh look, murder. Someone disrespects you, murder. Someone ruins your laundry, murder.

I love Jude as a main character, especially in this installment. She is really fighting for what she believes in. As a reader it is quite clear she is a morally grey character, but you really feel for her and understand why she takes certain decisions. I loved to see her grow throughout the story and I can’t wait to meet her again in Queen of Nothing.

Apart from that I just can’t help falling in love with Cardan a little bit. I know he is trouble and just this really awful person. But a part of me loves his many layered personality. Yes, he is cruel and wicked. But he is also very brilliant and knows how to get his way. The dynamic between him and Jude is simply wonderful. Mainly because they are both strong characters, who are each other’s equals in power.

I absolutely loved this book and I can’t wait to get my hands on Queen of Nothing. Only 8 more months to go….

WAT VOND IK VAN THE WICKED KING?

Vorig jaar in Maart publiceerde ik mijn Engelstalige review voor The Cruel Prince, het eerste boek in deze trilogie. Het boek was toen echt een hele hype en was niet weg te denken in boekenfora en booktube. Je kan natuurlijk mijn review gaan lezen, maar ik kan ook kort samenvatten wat ik toen schreef in mijn review.

“Ik bleef maar denken, ok dit is niet slecht, maar waar blijft die geweldige verhaallijn nu? En toen tegen het einde van het boek aan werd ik opeens van mijn sokken geblazen. De laatste 80 pagina’s wisten me echt bij mijn nekvel te grijpen en ik werd hopeloos verliefd op the Cruel Prince. Jammer genoeg kwam dat te laat en kan ik dus geen vijf sterren toekennen.”

En nu zijn we hier aanbeland. Ik heb net het tweede deel in de reeks uit en ik kan amper geloven dat ik nu 8 lange maanden zal moeten wachten op het laatste deel in de reeks. Ik kan gewoon moeilijk beschrijven hoe geweldig goed ik The Wicked King wel niet vond.

The Wicked King is een boek dat gevuld is met alles waar ik helemaal verliefd op werd in The Cruel Prince. Daarnaast zijn al mijn klachten weg gefilterd en blijft er dus enkel een ijzersterk verhaal met een fantastische vrouwelijk hoofdpersonage over. Mensen die mijn reviews al een tijdje volgen, weten dat ik helemaal gek ben op sterke vrouwelijke personages. En Jude heeft zich echt wel opgewerkt in mijn lijstje favoriete personages.

“He looks up at me with his night-colored eyes, beautiful and terrible all at once. “For a moment,” he says, “I wondered if it wasn’t you shooting bolts at me.”
I make a face at him. “And what made you decide it wasn’t?”
He grins up at me. “They missed.”

The Wicked King is een boek vol onverwachte wendingen en twists. Ik lees ontzettend veel fantasy verhalen en dan durven verhalen wel al eens voorspelbaar te worden. Maar dit waren 366 pagina’s weer ik echt geen enkele actie op voorhand had kunnen voorspelen. Het spel is in volle actie en er is erg veel te verliezen. In dit tweede deel is de lichamelijke actie misschien wat minder aanwezig, maar het politieke steekspel achter de schermen is van een erg hoog niveau. De plotwendingen regen zich echt aan elkaar.

En dan is er natuurlijk nog de ontluikende romance in dit verhaal. In de  The Cruel Prince zag je het  natuurlijk al een beetje aankomen, maar hier wordt er verder ingegaan op deze prille liefde. En wat een perfecte verhaallijn! Een angstige, broeierige aantrekkingskracht, die me echt doet verlangen naar meer. Je wordt als lezer telkens geplaagd met kleine stukjes en als een ware verslaafde verlang je dan naar meer. De romance is gedurende het hele verhaal nooit de hoofdfocus en net daarom blijft het zo briljant. Het wordt altijd overschaduwd door verraad, kidnappings, politieke intriges, bedreigen door andere hoven….

“The three of you have one solution to every problem. Murder. No key fits every lock.” Cardan gives us all a stern look, holding up a long-fingered hand with my stolen ruby ring still on one finger. “Someone tries to betray the High King, murder. Someone gives you a harsh look, murder. Someone disrespects you, murder. Someone ruins your laundry, murder.

Zoals ik daarnet als zei is Jude heel snel een van mijn favoriete vrouwelijke personages geworden. Ze vecht echt voor de zaken waarin ze gelooft. Ze is geen goed personage, maar heeft ook donkere kantjes. Je volgt haar beslissingen echter en je voelt echt met haar mee. Jude heeft een grote transformatie ondergaan in de twee boeken en ik kan niet wachten om te zien waar Queen of Nothing haar gaat brengen.

En dan moet ik ook gewoon bekennen dat ik een beetje verliefd ben op Cardan. Ja, hij is een duister, slecht personage. Maar ik hou van alle laagjes van zijn persoonlijkheid. Hij is uitermate slim en doortrapt. De dynamiek tussen hem en Jude is prachtig om te zien. Voornamelijk omdat ze allebei machtige personen zijn, die op gelijke voet van elkaar staan. Geen ondergeschikte partij in hun strijd.

Ik sloeg de laatste pagina met enige frustratie dicht… nog 8 maanden wachten…

Advertisements

The Hearth Witch’s Kitchen Herbal – Anna Franklin

ENGLISH REVIEW (KIJK SNEL EVEN HIER VOOR MIJN NEDERLANDSE REVIEW!)

I normally don’t tend to write non-fictional reviews. It’s all about fantasy and chick lit on my blog. But this book really hit close to home. For decades I have been travelling an alternative path that led me to wicca, covens, druids and so on. But for the past couple of years I have found my peace with being an solitary hedge-witch. And this book… oh this book fulfilled all my needs when it comes to herbs and natural remedies.

The Hearth Witch’s Kitchen Herbal focuses on the use of herbals in daily but also in spiritual life. The book kicks of with a chapter with introductions with working with herbs and a focus on all the tools you might need when making your own natural remedies.

After the very detailed and well described introduction Anna Franklin looks at 23 very common kitchen herbs and lists their internal and external uses.  She gives descriptions of the herbs, their benefits but also their place in history and the legends and myths that surround them.

The book is filled to the brim with recipes everybody can try. Going from teas, to salves and decoctions. But she also highlights some very interesting cosmetic uses for herbs. You can choose from a list of masks, hair rinses, facial scrubs…. You name it, it is probably in this book.

I appreciated the fact that the book included a reference lists. If you want to learn more or check out a source everything is mentioned in the book. It simply is a wonderful mix of facts, recipes, little tidbits about lore. The book also looks very briefly at pagan uses for herbs, but it is just a small part of the book. So if you are not familiar with paganism and just won’t some basic knowledge about herbs and how to use them for your own benefit, this is still the book for you.

I really fell in love with The Hearth Witch’s Kitchen Herbal and I will be purchasing The Hearth Witch’s Compendium and a paperback version of this book very soon! I don’t think I can’t go much longer without a physical copy of both books. 

 

WAT VOND IK VAN The Hearth Witch’s Kitchen Herbal?

Normaal gezien schrijf ik geen reviews over non fictie boeken. Mijn blog draait volledig rond fantasy verhalen en chick lit. Maar dit boek wist een heel speciaal plekje in mijn hart te veroveren en daarom mocht het toch verschijnen in een review. Al verschillende decenia lang volg ik een alternatief pad, dat me al in contact bracht met wicca, covens, druides en ga zo maar door. Ik heb het allemaal wel gezien en gedaan. De laatste paar jaar heb ik mijn eigen plekje gevonden en ben ik erg tevreden met mijn eenzame bestaan als keukenheks. En dit boek past daarom perfect bij mij. Het bevat echt alle informatie die ik al jaren wil over kruiden, verzamelt in één enkel boek.

The Hearth Witch’s Kitchen Herbal focust zich vooral op het gebruik van kruiden in het dagelijkse leven, maar licht ook een tipje van de sluier op over het spirituele gebruik. Het boek begint met een zeer gedetailleerd hoofdstuk over werken met kruiden en het gereedschap dat je daar best voor in huis kan halen. Helder beschreven, een prima introductie voor beginnelingen.  Daarna kijkt Anna Franklin naar 23 kruiden die iedereen wel in zijn tuin of keuken terug vind. Ze kijkt naar de interne, maar ook externe gebruiken van deze kruiden. Per kruid geeft ze een uitgebreide uitleg over het kruid, de voordelen van het kruid, maar ook achtergrond informatie zoals het gebruik in de loop van de geschiedenis en zelf de mythes en sages waarmee de kruiden in verband worden gebracht.

Daarnaast is het boek tot de nok gevuld met recepten die iedereen wel zullen aanspreken. Theemengsels, zalfjes, drankjes…; Daarnaast kijkt ze ook naar het cosmetische gebruik van de kruiden. Haarmaskers, gezichtsreinigers, shampoo… je kan het zo gek niet bedenken of je kan het hier terugvinden.

Er wordt ook veel aandacht besteed aan bron vermelding. Iets wat ik zelf ten zeerste kan appreciëren. Indien je meer wil weten over de kruiden kan je altijd teruggaan naar de originele bron. Het is dus niet alleen gebaseerd op oude wijvenpraat. Het boek is simpelweg een mooi mix van feiten, recepten en kleine stukjes volkswijsheden en geschiedenis. Helemaal achteraan het boek wordt ook even stilgestaan bij de paganistische werking van kruiden. Maar als je zelf helemaal het paganistische pad niet bewandeld, laat dit je dan niet afschrikken. Het is maar een heel kort stukje en de andere info is voor iedereen bruikbaar.

Ik ben echt helemaal verliefd geworden op The Hearth Witch’s Kitchen Herbal en ik hoop binnenkort ook het eerste boek The Hearth Witch’s Compendium aan te schaffen. Ik denk niet dat ik nog verder kan zonder effectieve papieren versies van deze twee boeken in mijn woning. 

The Vanishing Throne – Elizabeth May

What is left of Edinburgh after Aileana failed her mission in the first book in the Falconer series?

Wat blijft er nog over van Edinburgh nadat Aileana haar missie om de wereld te redden niet volbracht heeft?

ENGLISH REVIEW (KIJK SNEL EVEN HIER VOOR MIJN NEDERLANDSE REVIEW!)

Second book syndrome…. It is a known condition in the book world. But let’s be frank, The Vanishing Throne is not suffering from it!

If you have been following my blog for a while you might remember my review about the first book in this series, namely The Falconer. I gave it 3.5 stars and was pretty enthusiastic about the overall story. It was clearly a set up book, but I had high hopes for the second book in the series. And I have to confess, the book exceeded my expectations.

“Perhaps he’s my curse. Perhaps I’m his weakness. Together we left the world in ruins.”

In The Vanishing Throne we pick up the story were we left of in The Falconer. Edinburgh and large parts of the world are gone. Destroyed by the Fae who escaped. Aileana failed her only mission and now she is in the hands of her worst enemy. Tormented, facing her fears… loosing herself a little bit more every day. But when Kiaran and his sister are able to rescue Aileana, she will have to face that the war is far from over.

The Vanishing Throne is a very dark book that will leave you devastated by the end of it. The darkness seeps through in all the pages of this story and on so many levels. There is a lot of bloodshed and action, which is quite gruesome. But there is also the darkness of lies and deceit. Of finding out the truth about the people you trusted most. This story is heart-breaking, action-packed and so incredibly beautiful all at once.

“He is the faery whose gift is death and I am the girl whose gift is chaos.”

I absolutely loved the fact that this story focused on the aftermath of u huge war. To many times in series the story is finished after the big war. Not in The Vanishing Throne, here Aileana needs to face her failure. The world is ripped to pieces and the surviving humans need to learn how to navigate this world filled with enemies. Another aspect of the story I really loved was the fact that there is actually a price to pay. Loved ones die, not everything has a happy ending. This is sometimes lacking in other Young Adult series. There is a war, but the main characters never loose anything valuable to them.

In this book we learn a lot more about Kiaran and his background story. Again and it feels like I am repeating myself endlessly, this was a refreshing take on his character. Other stories tend to get into “redemption arcs”. Here Kiarans behaviour isn’t excused. He admits that he is evil and he doesn’t always regrets it. It was dark, but at the same time it felt more real and made the story all the more heart-breaking.

In my previous review I stated that the story focusses on PTSD and that I loved how it was handled. In this part of the story there is once again a big storyline centred around PTSD and once again it was detailed and very well handled. The character of Aithinne was introduced and was really an asset to the overall story. I am very anxious to see more about her. She is such a multi-layered character who will make you laugh out loud at times, but who has such a dark story to tell.

“Aithinne wasn’t hardened by war; she was humanized by it.”

Simply said I loved this book. Because it rights all the wrongs of other young adult series I have read. This book is such a wonderful, thrilling ride. Its detailed, dark, action packed and the romance is just heart-breaking. I can’t wait to dive into the last and final book, because that ending shattered my heart in one million tiny pieces!

WAT VOND IK VAN THE VANISHING THRONE?

Second book syndrome…. Het is een gekend iets in de boekenwereld. Maar The Vanishing Throne heeft hier zeker geen last van.

Als je mijn blog al een tijdje volgt, dan herinner jij je misschien nog wel mijn review van het eerste boek in deze serie, namelijk The Falconer. Ik gaf het boek 3.5 sterren en was behoorlijk enthousiast over het verhaal. Het was duidelijk een boek dat de basis moest leggen voor de rest van de serie. Maar erg veelbelovend en ik moet zeggen dat het tweede deel in de reeks mijn verwachtingen zonder twijfel overtrof.

“Perhaps he’s my curse. Perhaps I’m his weakness. Together we left the world in ruins.”

The Vanishing Throne start waar The Falconer eindigde. Edinburgh en grote delen van de wereld zijn verdwenen. Vernietigd door de ontsnapte feeën. Aileana is gefaald in haar enige missie en de wereld heeft er de prijs voor betaald. Zij bevind zich nu in de handen van haar grootste vijand. Martelingen en haar eigen angsten en schuldgevoel onder ogen kijken staat dagelijks op het menu. Maar wanneer Kiaran en zijn zus er in slagen om haar te redden, zal Aileana onder ogen moeten zien dat haar strijd nog lang niet voorbij is.

The Vanishing Throne is een erg duister boek dat je hart echt in stukken zal scheuren. Het verdriet en de wanhoop druipt echt van elke pagina en komt in heel veel verschillende facetten naar voren. Zo zijn er heel wat gevechten en bloedvergieten. Maar ook leugens en bedrog zorgen voor de nodige teleurstellingen. En het gevaarlijkste struikelblok in het verhaal is de waarheid ontdekken achter de mensen die je dacht blindelings te kunnen vertrouwen. Het verhaal is hartverscheurend, vol met actie maar terzelfder tijd ontzettend mooi.

Ikzelf word echt ontzettend gelukkig van de grote focus op de naweeën van de oorlog. Heel vaak eindigen verhalen na een oorlog en weten we eigenlijk niet hoe het met onze personages verdergaat nadat de epische strijd gestreden is. The Vanishing Throne draait net volledig rond dit concept. Hoe de overlevende mensen moeten zien te navigeren binnen een wereld die hen eigenlijk niet wil hebben. Waar vijanden om elke hoek kunnen loeren. Daarnaast kon ik het erg appreciëren dat de hoofdpersonages niet gespaard bleven. Ik val misschien een beetje in herhaling, maar vaak moeten de hoofdpersonages geen offers brengen. Hier wel, geliefden en belangrijke zaken moeten opgeofferd worden

“He is the faery whose gift is death and I am the girl whose gift is chaos.”

In dit boeken krijgen we ook meer te zien van Kiaran en zijn achtergrondverhaal. Gelukkig wordt het geen goedpraat verhaal. Kiaran blijft een grijze figuur, waar de balans de ene keer naar de slechte kant helt en de andere keer meer naar de goede. Hier hield ik wel van. Veel te vaak worden de donkere, mysterieuze mannelijke hoofdpersonages goedgepraat. Maar Kiaran blijft gewoon zijn heerlijke, donkere, soms best slechte zelve. Dit zorgt ook voor een extra laagje in het hele liefdesverhaal.

In mijn review van deel een haalde ik al aan dat een groot deel van het verhaal rond PTS draaide en dat het zo mooi overkwam; Ook in dit deel van de serie speelt PTS een belangrijke rol. Het nieuwe personage Aithinne is hierin de spilfiguur, maar daarnaast is zij ook een belangrijk nieuw onderdeel van de cast. Ik ben zo benieuwd wat ze nog voor ons als lezers in petto heeft. Ze zorgt voor een komisch noot, maar ook voor een duistere verhaallijn.

“Aithinne wasn’t hardened by war; she was humanized by it.”

Het mag wel duidelijk wezen dat ik helemaal betoverd werd door dit boek. Voornamelijk omdat het alle clichés van Young Adult reeksen op de hak neemt en mij eindelijk het verhaal geeft waar ik al zo lang op zit te wachten. Dit boek is een prachtig geschreven verhaal, vol actie en romantiek dat je hart zal breken. Ik kan amper wachten om het derde deel in de reeks in te duiken, want het einde bracht me echt tot op de rand van mijn zetel.

The Silence of the Girls -Pat Barker

ENGLISH REVIEW (MIJN NEDERLANDSTALIGE REVIEW KAN JE HIER VINDEN!)

The Silence of the Girls was very high on my to read list. It was a book I was really looking forward to and it makes me so angry that it was such a let-down. Not that this book was in anyway badly written, but it is a book that claims to be something completely different from what it actually is. Such a let-down…

 

The Silence of the Girls is a retelling of Homer’s The Iliad and it claims to give a voice to all the woman and girls who were, quite essentially bounty in the Trojan War. And in the beginning the book delivered on that promise. We follow Briseis, who some of you might now from the blockbuster movie Troy, where she fell in love with Achilles.

I honestly think this story is a more accurate retelling of what might have happened with Briseis in that era. After her city Lyrnessus falls in the Trojan War Briseis is gifted as a prize to Achilles. But very soon she is caught up in a dispute between him and Agamemnon. Through the eyes of Briseis we follow life in the Greek camp and see what other retellings of the Trojan War don’s always show us. Woman cooking, serving wine, washing dead bodies, taking care of the wounded, being raped, being tortured… It is really the story of the woman at the Greek Camp.

Barker did a wonderful job bringing that part of the story. It is very raw and dark. It feels extremely real. And this was the story I was dying to read. I wanted to know all about the rats, the alcohol, the fighting. How the woman felt and how they took care of another.

But then halfway through the novel Barker throws in another perspective. The perspective of Achilles. And I felt betrayed, because suddenly it is all about Achilles and his redemption. It feels like Barker betrays her own book. A book that promised to be about the girls in the Trojan war. Those who were silenced in other retellings. What we get is another retelling of the Trojan War and its hero Achilles.

And to be honest… not the best retelling there is. I was willing to forgive the mediocre writing if it really was a feminist novel about woman in the war. But if you want another story about Achilles go read other authors who know how to bring a breath-taking account of the war and its heroes.

O.W.L.’S MAGICAL READATHON 2019

Zoals jullie wel weten ben ik altijd te vinden voor een leuke read-a-thon of leeschallenge. Vorig jaar was ik al helemaal weg van de O.W.L’s en N.E.W.T’s Magical Readathon, maar was ik er te laat bij. Gelukkig kon ik dit jaar wel mee op de kar springen en staat april dus helemaal in het teken van mijn O.W.L’s halen.

Harry Potter fans zullen nu waarschijnlijk al wel weten waar ik het over heb. In de populaire boekenreeks zijn de O.W.L.’s namelijk Ordinary Wizarding Level. Testen die de studenten van Hogwarts moeten afleggen in hun 5de jaar.  De fantastische youtubesters Book Roast bouwde een hele read-a-thon rond dit onderwerp. De hele opzet van deze read-a-thon uitleggen is bijna onbegonnen werk, maar als je benieuwd bent naar wat het juist inhoud, neem dan zeker even een kijkje bij haar introductiefilmpje.

Deze eind vorige maand ontving ik via Book Roast een brief van niemand minder dan McGonagall met daarin de opgelegde taken om mijn O.W.L.’s te halen. Daarnaast kreeg ik een hele catalogus aangeboden waar ik een functie kon uit kiezen binnen de magische wereld. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dolenthousiast droomde van een job als curse breaker, maar een werkende mama van twee moet ook gewoon durven toegeven dat een te nauwe verbintenis gewoon niet haalbaar is.

Daarom koos ik voor een carriere als potioneer.

Hiervoor moet ik mijn O.W.L’s halen in Arithmancy, Care of Magical Animals, Charms, Herbology and Potions. En zoals jullie waarschijnlijk al van mij hadden verwacht ligt mijn TBR voor de maand April klaar op basis van deze opdrachten.

  • Arithmancy: Lees een boek geschreven door meerdere auteurs
  • Charms: Lees een boek voor volwassenen.
  • Herbology: Lees een boek met een plant op de cover.
  • Potions: Lees een sequel.
  • Care of magical animals: Lees een boek met een landdier op de cover.

    Hier twijfel ik nog een beetje… we zien wel waar ik zin in heb.

 

 

Eindelijk Vrouw – Bo Van Spilbeeck

In België kent iedereen Bo Van Spilbeeck ondertussen wel en ook in Nederland zal deze naam zeker een belletje laten rinkelen. Zeker sinds december 2018, wanneer VTM journalist Boudewijn Van Spilbeeck aankondigt door het leven te willen gaan als vrouw. Vaarwel Boudewijn, welkom Bo.

In Eindelijk Vrouw volgen we Bo vanaf op haar transitie, maar blikken we ook terug naar het verleden. Wanneer de eerste gevoelens van genderdysforie naar boven kwamen en hoe fijn het was om ongemerkt op feestjes zich te kunnen verkleden als vrouw. Want dat hoorde erbij. Maar ook de innerlijke strijd komt in de spotlight te staan. Dat innerlijke verlangen om vrouw te zijn, maar wat dan met de kinderen? Wat dan met de partner en wat met die baan op de nationale televisie? De tijdsgeest speelt ook een belangrijke rol in Bo’s verhaal. Je ziet hoe de maatschappij twintig jaar geleden niet klaar is om een gendervrouw op de beeldbuis te ontvangen.

Eindelijk vrouw is een hartverscheurend verhaal op alle vlakken. Er is Bo’s strijd om te mogen zijn wie ze eigenlijk altijd is geweest. Het is het verhaal van een mooie, sterke vrouw die wil losbreken uit de mal waar ze verkeerdelijk in geboren werd. Een biologische fout, die verstrekkende gevolgen heeft. Decennia lang moeten ontkennen wie je werkelijk bent. Moeten vechten om je rechtmatige plekje in de wereld op te eisen. Maar niet alleen Bo’s verhaal is hartverscheurend. Als lezer kan je niet anders dan je ook verplaatsen in de schoenen van Marianne, Bo’s echtgenote en hun kinderen. Opeens is die mooie, knappe man waar je zoveel van hield weg en krijg je een mooie, sterke vrouw in de plaats. De tranen rolden tijdens het lezen meermaals over mijn wangen. Wat ontzettend moeilijk voor alle spelers in dit verhaal.

Langst de andere kant is het ook een hartverwarmend verhaal. Een verhaal over hoop en grenzeloze liefde. Over de sprong durven wagen en als een vlinder uit je cocon breken. Over de wereld durven tonen wie je werkelijk bent. Maar de kracht van het verhaal zit hem in het team rond Bo. Zijn gezin, zijn vrienden, zijn familie… een eenheid. Het is het verhaal van Marianne, die duidelijk vecht om het verlies van haar echtgenoot, maar ook als een echte leeuwin naast haar partner blijft staan. Het is het verhaal van kinderen die hun vader kwijt raken, maar hem terugvinden in een iets andere gedaante. Het is het verhaal van aanvaarding, verandering, maar vooral respect en onmetelijke liefde.

Na een jarenlang gevecht is de uiteindelijke coming out en het transitie verhaal behoorlijk rooskleurig in beeld gebracht. Een positief en hoopvol verhaal om te lezen. Hoewel de vraag tijdens het lezen soms toch wel speelde. Is het allemaal zo positief? Waren er geen momenten van wanhoop en twijfel, eens de trein vertrok? Waren er geen woordwisselingen of momenten dat alles donker was. Langst de andere kant schuilt hier ook een stukje de sterkte van Eindelijk vrouw. Bo vertelt haar verhaal, haar emoties, haar ervaringen. Ze belicht een stukje de reacties van haar gezin, maar op een erg integere manier. Iets waar je als lezer alleen maar respect voor kan hebben. Ook hier weer voel je de liefde voor elkaar van de pagina’s spatten.

Eindelijk vrouw is een baanbrekend boek. De coming out van Bo heeft heel wat teweeggebracht binnen de transwereld en hopelijk weet dit boek nog heel wat mensen te bereiken. Anderen die zich opgesloten voelen in het verkeerde lichaam, die hoop en moed kunnen krijgen door dit verhaal. Maar ook cis-lezers, die zo meer inzicht kunnen krijgen in genderdysforie en transities. Hopelijk kan dit boek verder bijdragen om het taboe hierrond te doorbreken.

Bo mag trots zijn, niet alleen op de prachtige vrouw die ze is. Maar ook op het hoopvolle, krachtige, integere boek dat ze schreef. Als vrouw zijnde kan ik alleen maar diep buigen voor deze “grand dame.”

The Dollmaker – Nina Allan

Are you ready to embark on a journey across England to find love and a shared passion of dolls?

ENGLISH REVIEW

After turning the last page of this novel I had no idea what to think. The first thought that popped into my mind was: ‘What did I just read?’ I wasn’t able to state if I liked or disliked this story. Even now days later it is quite hard to have coherent thoughts about The Dollmaker. While reading, my husband asked a couple of times what my book was about and I couldn’t even give a decent synopsis. I just kept saying: “I am not quite sure.”

And honestly I think that is the best judgement that I can give of this story. I am not quite sure what the point of this story is, but I actually enjoyed reading it. I am going to try to be a little more cohesive in this review.

The unusual structure of the book is without any doubt the strongest selling point of The Dollmaker. We follow Andrew on his journey across England to meet up with his pen pal Bramber. But we also follow Bramber, through her letters written to Andrew. And as an extra we have a series of stories within the story. These chapters are stories written by de fictional dollmaker Ewa Chaplin, a book that Andrew is reading on his journey.

The dark fairy tales of Ewa Chaplin are the true strength of the book. They are eerie, dark and interesting. Apart from that they serve a double purpose. When Andrew reads these fairy tales he sees them mirroring his own life and that of the people he meets and knows. The parallels between Andrews real life and the stories really took the story to the next level and gave the reader a deeper look into his private life.

What personally irritated me throughout the book was the fact that it was all fiction. Before you start rolling your eyes let me explain. Throughout the book there is constant talk about doll museums, doll exhibitions, doll artist and books about antique dolls. I am the kind of reader who starts to google while reading because I want to see what the author is referring to. Well… she was referring to fictional musea, fictional books and fictional artist. And honestly I am not quite sure why, because it only took me about 5 minutes to find real doll musea, real doll books and real doll artists.

Apart from that the story was just all in all not really engaging. I understand the author tried to write a magical realism story, but for me it failed. The story wasn’t engaging. It didn’t draw you in as a reader. It is dark and with a somber tone, which could have work brilliantly as an atmosphere creator. It was all too vague with no real plot and no real plot point.

The dollmaker could have been an enchanting, dark, magical story, but it just never really takes off. It is well written and the format is interesting. But the overall story is just really lacking. A shame because it could have been a wonderful reading experience.

Queen of Sea and Stars – Anna McKerrow

Last year readers got the change to follow Faye Morgan into the Fae Realm and dance with the fairy king. Today we pick up the story where we left of. 

Vorig jaar kregen lezers de kans om samen met Faye Morgen in de Feeenwereld te duiken en te dansen met de feeenkoning. Vandaag pikken we het verhaal terug op… maar nu in Londen.

ENGLISH REVIEW (Lees mijn Nederlandse review hier!)

In October of last year I had the pleasure of reading Daughter of Light and Shadows by Anna McKerrow. I loved how modern witchcraft was portrayed in the story, but overall story couldn’t convince me. I found the characters lacking any dept and the Fae world was completely off balance. So I was very curious to see if the second installment in the series was better.

I am sad to say that Queen of Sea and Stars felt even weaker than Daughter of Light and Shadows. Once again I absolutely adored the modern witchcraft aspect of the story. Especially the fact that this book explores wicca, coven work but also solitary practice. I loved how the group rituals felt real and how once again it was highlighted that witches are just regular people like you and I. It is so clear that Anna Mckerrow has a vast and correct knowledge of modern witchcraft and she knows how to get it across to her readers. Absolutely loved that part of the story.

One of the main issues this book has is the pacing of the story. The whole story is completely wrong in pacing. First of all it takes about 65% of the book for something to actually happen. This is a fantasy novel, but the first better half of the book feels like a badly written contemporary. We follow Faye and Rav while they try to get their lives back on the rails in London. In the first installment of the book I was really rooting for Faye and Rav. But now I was just mind blown on how Anna McKerrow made a sweet en believable relationship so toxic in just a few pages. From the start it is clear that their relationship isn’t based on respect or even love. I wanted to scream in utter resentment at Faye because she kept on blabbering on about her love for Rav while she was cheating on him in her mind all the time. I really resented the way Rav en Faye interacted with each other. I don’t know if Anna McKerrow was trying to write a convincible PTSD story-line, but let’s just say it didn’t work out. It was horribly done and without a lot of knowledge about PTSD. Such a shame, because it can be such a wonderful storyline when well executed. (Think about the falconer series or even ACOMAF.)

So yes, the first part of the book is a melodramatic romance novel that is only rescued a little bit by the brilliant part of Gabriel Black. Everything is slow and actually quite boring. Then the action picks up, we travel again to the Fae realm and once again the pacing is completely off. Now everything is moving extremely fast and the chapters feel like they are broken off at weird points. It all feels strange and rushed. And that is such a shame, because this part of the story is the reason why people tend to pick up this genre of novels. Not for the endless bickering between two people who shouldn’t be together in the first place, but because of the Fae and the magic in the story.

But let’s end on a good note. In my last review I stated I felt the characters were underdeveloped. I must say that in this installment everybody got a little more character dept. Especially towards the end of the story I was very intrigued by the motivations and the feelings of Finn.

I was quite disappointed by the story. It would have hugely benefited if the focus would have been on the Fae politics and less on the toxic relationship.

WAT VOND IK VAN QUEEN OF SEA AND STARS?

Vorig jaar in oktober mocht ik Daughter of Light and Shadows geschreven door Anna McKerrow reviewen. Ik was toen behoorlijk onder de indruk over de modern hekserij die een prominente plek in het verhaal innam. Jammer genoeg wist het plot me niet echt te overtuigen. Ik vond de personages nogal vlak en er ontbrak echt diepgang. Maar ik was toch benieuwd of het tweede deel in de reeks me meer wist te bekoren.

Jammer genoeg moest ik al snel vaststellen dat Queen of Sea and Stars nog zwakker was dan Daughter of Light and Shadows. Niet geheel onverwacht werd ik weer helemaal verliefd op het moderne hekserij aspect van het boek. Deze keer werd er ook meer ingegaan op covens, groepsrituelen, maar ook aandacht besteed aan de solitaire heks. De groepsrituelen voelden heel realistisch aan en ik herkende mezelf op heel wat momenten in de coven dynamiek. Daarnaast kan ik het ook echt appreciëren dat modern heksen als mensen zoals jij en ik worden afgebeeld. He tis duidelijk dat Anna Mckerrow behoorlijk wat kennis van zaken aan boord legt wat betreft moderne hekserij. Dit stuk van het verhaal kon mij zonder twijfel echt geboeid houden.

Een van de grootste problemen met het boek was echter de snelheid. Het hele verhaal loopt de soep in wat betreft snelheid en verloop van het verhaal. Het duurt bij 65% van het boek alvorens er eigenlijk echt iets gebeurt. Dit is een fantasie verhaal met feeen, maar voor meer dan de helft van het verhaal lijkt dit een slecht geschreven hedendaagse roman. We volgen Faye en Rav terwijl ze een nieuw leven proberen op te bouwen in Londen. In het vorige boek was echt een grote fan van hun relatie. Ik moedigde hen echt aan en duimde voor een happy end. Maar jammer genoeg moet ik constateren dat de auteur er in geslaagd is om deze liefdevolle in enkele pagina’s om te vormen tot een giftige relatie. Ik wou echt in pure woede naar Faye schreeuwen dat ze niet constant moest zitten mekkeren over haar liefde voor Rav, terwijl ze hem in haar hoofd al meermaals bedrogen had. Ik kreeg echt een aversie van Rav en Faye. Ik weet niet of Anna McKerrow een overtuigend PTS verhaal wou schrijven, maar daar is ze niet in geslaagd. Jammer genoeg, want er zijn heel wat goede verhalen te vinden met deze verhaallijn. Denk maar aan The Falconer of zelfs ACOMAF.

Dus ja, het eerste deel van het boek was behoorlijk melodramatisch en pas werd enkel een beetje gered door de komst van Gabriel Black. Voor de rest was alles erg traag en soms ronduit slaapverwekkend. Wanneer de actie eindelijk zijn intreden maakt, reizen we terug naar het feeënrijk en ook daar wordt de bal qua snelheid volledig misgeslagen. De slak is nu verandert in een jachtluipaard en racet over de pagina’s als een wilde. De hoofdstukken worden op absurde plekken afgekapt en het verhaal lijkt op geen enkel moment volledig afgewerkt te zijn. En dat is ontzettend jammer, want net dit deel van het verhaal is de reden waarom mensen het boek willen lezen. Eindelijk is er actie, magie en feeën.

Maar laten we toch met een positieve noot eindigen. In mijn review van het vorige boek stelde ik dat de personages onderontwikkeld werden. Ik moet zeggen dat er in dit boek iets meer diepgang zit qua personages. Vooral tegen het einde aan wist Finn me te intrigeren.

Ik was best teleurgesteld in dit verhaal. Ik denk dat een betere focus op de feeën politiek en de op handen zijnde oorlog het boek ten goede was gekomen. In plaats van eindeloos romantisch gezwets.

The Mum Who Got Her Life Back – Fiona Gibson

ENGLISH REVIEW (KIJK SNEL EVEN HIER VOOR MIJN NEDERLANDSE REVIEW!)

The Mum who got her life back by Fiona Gibson was a hidden gem for me. I requested the arc on netgalley, because the synopsis sounded quite fun. But to be absolutely honest my expectation weren’t very high. But I fell for this story in the first couple of chapters and I devoured it.

I was drawn in by the title at first, because well I am a mom so books about motherhood always seem to speak to me at a certain level. Although Nadia’s world isn’t mine for quite some years to come. Nadia’s twins have left home to go to university and she is experiencing the empty nest syndrome. After years of taking care of her two children, suddenly there is time for herself and for a new man in her life.

Although I am in a completely different stage of parenthood I loved reading about this later stage of life. And I could still relate with all the worries and comical situations that being a parent brings with it. The story is told from two different pov’s, being Nadia and her romantic interest Jack. I absolutely adored both of the narratives. They are very on point and felt realistic. Reading their chapters felt almost like talking to a friend.

But what really drew me in was the writing style. I absolutely love the way Fiona Gibson tells this story. It is quirky, heartfelt, funny and at times a bit sad. The story flows along on a nice pace. It never drags or goes to fast. It was just perfect. And Fiona really knows how to bring a city to life. I loved the way Glasgow was portrayed in the story, but the way she brought Barcelona alive on the pages really blew me away.

The overall story was quite refreshing. A female lead from over 50 in a romantic setting is not something you see every day. And she is a lovely heroine for this story. A caring mother, but at the same time independent and not blind to her own happiness. Even in flashbacks you see that Nadia has always cherished her own desires and needs. I loved that aspect of Nadia and the overall story.

This story is everything it promises to be. It is heart-warming and romantic. It is funny, sometimes even laugh out loud funny. But at the same time it has some deeper and sadder story-lines, that will give this story some extra depth. I had never read anything by Fiona Gibson before. But I will surely add other books by her hand to my to read list!

 

WAT VOND IK VAN THE MUM WHO GOT HER LIFE BACK

The Mum who got her life back geschreven Fiona Gibson was echt een verborgen parel. Toen ik de proefeditie aanvroeg op Netgalley trok de korte inhoud me wel aan. Maar ik moet ook eerlijk toegeven dat ik er niet al te veel van verwachtte. Maar vanaf de eerste paar hoofdstukken werd ik echt verliefd op dit boek.

De titel trok me natuurlijk sowieso aan. Sinds ik moeder geworden ben, zijn boeken over het moederschap toch wel erg aantrekkelijk geworden. En hoewel Nadia’s leefwereld nog jaren van de mijne verwijdert is, kon ik me toch wel in haar schoenen verplaatsen. De zorgen, maar ook de grappige momenten van het moederschap lijken wel universeel te zijn. Nadia wordt geconfronteerd met het lege nest syndroom, nadat haar twee kinderen naar de universiteit zijn vertrokken. Opeens heeft ze zeeën van tijd voor zichzelf en is er ook ruimte voor een nieuwe man in haar leven. Het verhaal wordt vanuit twee verschillende oogpunten vertelt. Langst de ene kant volgen we Nadia, maar we volgen ook Jack, haar nieuwe vriend. Beiden vertellers waren ontzettend sterk en wisten me zonder twijfel te bekoren. De hoofdstukken voelden aan alsof ik met vrienden aan het praten was en zij me een verhaal vertelde.

Naast het verhaal wist vooral de schrijfstijl me te charmeren. Fiona Gibson heeft duidelijk een heel vlotte pen. Ze schrijft gevoelig, grappig en soms ook gewoon erg grappige situaties neer. Het verhaal sleept zich nergens voor, maar gaat ook nergens te snel. Je krijgt meer dan genoeg informatie en tijd om iedereen te leren kennen en de situaties in te schatten. Daarnaast weet Fiona ook echt hoe ze een stad tot leven moet brengen. De manier waarop ze Glasgow beschrijft is erg mooi, maar vooral Barcelona springt van de pagina’s.

Het hele verhaal is best vernieuwend en verfrissend. Het komt niet vaak voor dat het hoofdpersonage van een feel good boek over de vijftig jaar is en toch de romantische hoofdrol krijgt toebedeeld. Nadia is een fantastisch hoofdpersonage. Een zorgzame moeder, die tegelijkertijd toch op haar eigen benen kan staan en keuzes weet te maken die voor haarzelf belangrijk zijn. Zelf in kleine flashbacks zie je dat Nadia in al die jaren moederschap ook rekening heeft gehouden met wat zijzelf belangrijk vond.

Dit verhaal is alles wat het beloofd te zijn. Hartverwarmend en romantisch. Grappig en op momenten zal je echt hardop zitten lachen. Maar er zijn ook diepere en droevige verhaallijnen te vinden. Waardoor het meer is dan zomaar een snel tussendoortje. Ik had nog nooit een boek gelezen van Fiona Gibson, maar ik zal in de toekomst zeker niet twijfelen om nog een boek van haar te lezen!