A Summer Escape and Strawberry Cake at the Cosy Kettle – Liz Eeles


The Cosy Kettle café is the perfect place to escape this summer, for fans of Cathy Bramley, Jenny Colgan and Debbie Johnson. Guests can tuck in to fruit puddings and strawberry-studded ice cream, but for Flora, the warm summer breeze is blowing in big changes…

When Flora finds out about her husband’s secret fling, she escapes to the one place she feels safe: her beloved café, The Cosy Kettle, in the charming village of Honeyford. Serving up cream teas to her café regulars is the perfect way to soothe her broken heart, and although she’s never lived in the area, the little community welcome her with open arms.

She’s soon lodging with local eccentric Luna in her remote and beautiful Starlight Cottage, snuggled between rolling green hills. Luna’s handsome son Daniel lost his wife several years ago, and as Flora gets to know him, sharing walks through the blossom-scented woods, they both slowly begin to heal… and she realises that behind Daniel’s quiet exterior, there’s a passionate nature that makes her forget all about her ex-husband.

As she settles into her new life, hosting a baking competition for the village’s summer celebration seems like a great idea… but with Daniel’s mysterious silences leading Flora to believe he’s hiding secrets, she can’t help but wonder if she can really trust him. And when the race to bake the perfect Victoria sponge stirs up old rivalries between locals, Flora starts to feel like she’s bitten off more than she can chew.

After her new start, will Flora ever truly belong in Honeyford? And, this summer, can she risk opening up her heart again?

A Summer Escape and Strawberry Cake at the Cosy Kettle: A feel good, laugh out loud romantic comedy by Liz Eeles
Series: Cosy Kettle #2
on 01/07/2019
Published by Bookouture Pages: 274
Genres: AdultChicklitFeel GoodContemporary
Format: ARC


Oh, it was so good to be back at the Cosy Kettle and wander once again through the streets of Honeyford. In March of this year I was very excited to share my review of New Starts and Cherry tarts at the Cosy Kettle with you! But today I am equally excited to share my review of its follow up A Summer Escape and Strawberry Cake at the Cosy Kettle.

In this second installment of the series we follow Flora. And to be honest I was really curious about how her story was going to play out, considering that we don’t get a lot of information about Flora in the first book. She is there, but we never get to see behind her facade. We only see her trough Callie’s eyes and I was really curious to see who Flora really was.
With flora we wonder down a different story pad then with Callie. Flora is older and has been married for 20 years. So when her husband cheats on her, everything she t

Thought she knew is on the line. I think Liz really brought Flora’s struggle to life on the pages of this new book. Everybody, including Flora knows Malcolm is a ***, but there is such an internal struggle going on. 20 years of old habits and familiar situations isn’t something you just close the door on. I really appreciated the realistic take on Flora’s situation.

Apart from that I loved seeing Flora deal with her new life in Honeyford. She is really questioning herself and her bookshop. Will she ever be accepted in the little town or will she always stay the city girl who bought the bookshop on a whim. With Charter day on its way we really get to know the town and its locals more.

And then there is Luna. A lovely older woman who has a magical shop in the high-street of Honeyford. She is kind, caring, eccentric and well… witchy. Her character really made my heart sing. Luna is a wonderful character and I loved how her witchy ways were portrayed in the book. Never silly, always full of respect. A lovely way to bring paganism and esoteric living closer to regular readers.

Once again I must confess I absolutely loved being at The Cosy Kettle! I am already looking forward to spend my Christmas with Becca there!


Oh, wat was het fijn om terug in de Cosy Kettle te zijn en door de straten van Honeyford te kunnen dwalen. In maart van dit jaar deelde ik mijn enthousiaste review van New Starts and Cherry tarts at the Cosy Kettle . Maar vandaag kan ik niet wachten om mijn mening te geven over het vervolg, namelijk A Summer Escape and Strawberry Cake at the Cosy Kettle.

In dit tweede deel van de serie volgen we Flora. Om heel eerlijk te zijn was ik best benieuwd naar haar verhaal. In het eerste boek speelde ze wel een rol, maar kregen we niet echt heel veel achtergrond informatie. We zagen haar de hele tijd door Callie’s ogen en wisten dus niet zo goed wat er allemaal achter die façade gaande was.

Flora’s verhaallijn is zonder twijfel erg verschillend met die van Callie. Flora is al wat ouder en is reeds 20 jaar getrouwd met haar succesvolle echtgenoot. Wanneer zijn bedrog naar boven komt staat er dan ook veel op het spel. Alles wat Flora ooit kende en geloofde wordt in twijfel getrokken. Ik vind dat Liz dit prachtig in beeld bracht. Je wist een huwelijk van 20 jaar niet zomaar uit. Flora beseft zelf maar al te goed dat Malcolm niet de perfecte man is, maar oude gewoontes zijn soms moeilijk los te aten. Ik kon het echt appreciëren dat de tweestrijd van Flora zo realistisch in beeld werd gebracht.

Daarnaast zien we ook hoe Flora worstelt met haar nieuwe leven in honeyford. Ze twijfel heel erg of ze door de inwoners wel aanvaard wordt. Zien ze haar als meer dan het stadsmeisje dat de boekenwinkel kocht om haar dagen te vullen? Zal ze ooit volwaardig lid zijn van de gemeenschap? En zeker met Charter dag die voor de deur staat wil ze tot die harde ken van lokale inwoners behoren.

En dan is er Luna. Wat een geweldig personage vond ik Luna! Een oudere, lieve dame die een magische winkel in de hoofdstraat uitbaat. Ze is lief, zorgzaam, excentriek en vooral een heks. Ik vond het heerlijk om over haar te lezen en apprecieer het ten zeerste hoe respectvol haar paganistische gewoontes in beeld werden gebracht. Echt erg fijn gedaan!

Ik moet bekennen dat ik het heerlijk vond om weer in de Cosy Kettle te vertoeven. En ik ben al volop aan het aftellen om tijdens de kerstdagen terug naar de Cosy Kettle te komen en op avontuur te gaan met Becca.

Summer at the Little French Cafe – Karen Clarcke

summer at the little french cafeIn the beautiful village of Chamillon lies the Café Belle Vie, where you’ll always find croissants and friends when you need them the most – and where Elle is hoping to uncover the truth about her past…

Thirty-year-old Elle Matheson has decided it’s finally time to find the mother who gave her up as a baby. With a faded postcard from the Café Belle Vie in hand – one of the very few things she has from her mother – she heads straight to the Île de Ré to begin her search.

With only the postcard and the ivory shawl she was wrapped in as clues, finding her mum is like trying to find a needle in a haystack, even with the help of friendly – and gorgeous – café-owner Charlie. And since Elle hasn’t exactly told her younger sister what she’s up to, the little white lies about where she is are starting to add up…

But Elle is really starting to feel at home on the beautiful island. The locals are welcoming, the café is homely, and Charlie is always there with a helping hand, a listening ear, and a pain au chocolat.

Is Elle about to discover not just where she came from – but where she belongs?

Summer at the Little French Cafe by Karen Clarke
Series: Little French Cafe #2
on 27 June 2019
Published by Bookouture Pages: 281
Genres: AdultChicklitContemporaryFeel Good
Format: ARC


A while back I read Karen Clarckes series at Seashell Cove. It was a series I had pretty mixed feelings about. One book in the series really stole my heart, while the others were quite mediocre. But I wanted to read something else by her hand, because I wanted to see if I would love her other work more.

Summer at the Little French Café is the second installment in the series, but can be read as a standalone. There are some tiny little pieces of the puzzle that you might be missing, but overall you never feel left out as a reader. The main character of the first installment is only mentioned in this one, so it’s not like you get a glimpse on their further lives as is sometimes the case with these series. Might be a little disappointing for readers of the first book.

I think I can now safely say after reading four of Karen’s books that they are not my cup of tea. I think they are just mediocre in the genre and don’t really bring anything new to the table. They are okay and have their strong points, but for me they are just not good enough.

The story overall was pretty interesting. With Elle trying to find her birth-mother, with only a scarf, a bracelet and a postcard to go on. It felt like a little mystery that needed to be solved. And I really enjoyed the wrap up of this story-line. It was heart-warming and different from what I expected. So absolutely found this story-line interesting, refreshing and it kept me reading.

What didn’t keep me reading was the romance in this book. There are some potential love interest for Elle in the Chamillon. But I just couldn’t see her with any of them. There was zero chemistry between Elle and any of the men she got to know. I found the eventual come out pretty predictable and I kind of hated the in between story-line. I found it unnecessary and kind of bad executed.

One of my major complaints about this book however was the fact that the location is so very important for the story. I mean the book is named The Little French Café. Even the series is named after this café in France. The setting on Ile de Ré is important. The setting at times feels like an important character in the story and normally I absolutely love it when authors do this. Because it gives the story an instant injection of vacation and exploration. But that only counts when the setting is brought to life on the pages. And I don’t think Karen was able to do is. Chamillon never came alive. It was just descriptions on paper. When I was reading I could not hear the sea or smell the saltiness in the air. The same counts for the café. Numerous pastries are mentioned, but I never got that mouth-watering feeling that I love in feel good books about cafes and restaurants.

Overall it wasn’t a bad book. It was a fast read, with an interesting story-line. But I don’t love the writing and think this book is not outstanding enough in a genre that gives us so many new books every month. It is just another book.. nothing new, nothing refreshing, nothing I haven’t read before. It would maybe have been a different story if the writing would have been captivating and I would have felt like I spend some time on Ile de Ré, but sadly I closed the book and almost immediately forgot half of the story.



Een tijdje terug las ik de Seashell Cove serie geschreven voor Karen Clarcke. Hier had ik best gemengde gevoelens over. Een boek in de reeks wist een plekje in mijn hart te veroveren, maar de anderen konden mij niet overtuigen. Toch was ik benieuwd om nog een boek van haar te lezen. Misschien kon dit mij wel overtuigen?

Summer at the Little French Café is het tweede deel in een reeks, maar kan ook gelezen worden als alleenstaand boek. Er zitten hier en daar wat kleine verwijzingen in die je misschien niet direct snapt, maar op zich is het perfect aalleen te lezen. Het hoofdpersonage uit het eerste boek wordt enkel vermeld. Ze speelt geen actieve rol meer in dit deel, wat meestal wel gebruikelijk is in dit soort series. Dus misschien wel jammer voor lezers die graag nog iets wouden vernemen van Nathalie.

Ik denk dat ik nu met een gerust hart kan zeggen dat de boeken van Karen niet meteen mijn favoriete leesvoer zijn. Ik vind ze maar gemiddeld binnen het genre feel good. Een gevalletje dertien in een dozijn. Ze zijn zeker niet slecht, maar ze zijn niet vernieuwden of betoverend mooi.

Het verhaal op zich was best wel interessant. We volgen Elle op haar zoektocht naar haar biologische moeder. Het enige wat ze heeft als aanwijzingen zijn een armband, een sjaal en een kaartje van haar geboortedorp. Het voelde een beetje als een mini mysterie dat opgelost moest worden en wist me echt wel te boeien. Ook de uiteindelijk uitkomst was verrassend en hartverwarmend. Geen klachten op dat vlak!

Wat er voor zorgde dat ik echter niet wou blijven lezen was de romantiek in het verhaal. Er zijn een aantal potentiele romantische kandidaten voor Elle, maar naar mijn gevoel had ze met geen enkele man die ze tegen het lijf liep enige connectie. Er was geen chemie en er werden zogenaamde “spannende” scenes gecreëerd om toch maar de indruk te geven dat er aantrekkingskracht was. Ook de manier waarom de verschillende mannen omgingen met Elle vond ik behoorlijk misplaatst en niet noodzakelijk voor het boek.

Maar mijn grootste ergernis met dit boek was toch wel het feit dat de locatie zo een belangrijk rol had moeten spleen. Het boek en de serie noemt tenslotte het kleine franse cafe. De setting is dus erg belangrijk. Ile de Ré en het dorpje Chamillon voelen soms zelf als een hoofdpersonage in het boek. Ikzelf hou er ontzettend van als schrijvers een belangrijke locatie echt tot leven weten te brengen op papier. Dat je als lezer echt het gevoel krijgt daar op locatie te zijn en mee te wandelen langst de zee met de personages. Jammer genoeg niets van dat alles in The Little French Cafe. Nooit kreeg ik het gevoel de zee te kunnen horen of zelf maar het zilte van het water te kunnen opsnuiven. Alles bleef vlak en een dimensionaal. Daarnaast speelt ook het cafe een belangrijke rol. Ik kan zo genieten van levendige beschrijvingen van koffiekoeken, maar ook hier weer een hele droge opsommingen zonder iets echt tot leven te wekken. Chamillon never came alive. It was just descriptions on paper. When I was reading I could not hear the sea or smell the saltiness in the air. The same counts for the café. Numerous pastries are mentioned, but I never got that mouth-watering feeling that I love in feel good books about cafes and restaurants.

Al bij al was het een slecht boek. Het was heel snel uit en de zoektocht naar haar biologische moeder was boeiend om te volgen. Maar ik vind dat het boek niets nieuws aanbrengt binnen het genre. Het is het dertiende boek in een dozijn en dat binnen een genre waar elke maand tientallen nieuwe boeken de markt overspoelen. Voor mij geen aanrader en niet sterk genoeg om een vaste waarde te worden in mijn bibliotheek. Ik sloeg de laatste pagina om en was de helft van het verhaal al vergeten. Een gemiste kans…

The Wisdom of Sally Red Shoes – Ruth Hogan

Two mothers, two sons….
Twee moeders, twee zonen…


Last year I had the pleasure to read The Keeper of Lost Things by Ruth Hogan. I was pleasantly surprised by the story and how much it affected me. So when I saw an opportunity to read The Wisdom of Sally Red Shoes, I couldn’t let that pass.

I must honestly say that I am a little disappointed by The Wisdom of Sally Red Shoes and I find it quite hard to write a coherent review about it. Because it isn’t a bad book. If it would have been my first Ruth Hogan story I probably would have loved it more than I did now. The story is quite gripping and once again it was well written. Motherhood and losing a child are the central focus of this story and this was something that really hit home. Being a mother myself I really felt for Masha and the long road filled with grief she has already traveled.

But… there are some major buts. In her afterword Ruth Hogan herself states that she is afraid she already used her best plot, most engaging characters en cleverest phrases in the first book. And I think this is my major issue with this book. That it is quite similar to The Keeper of Lost things. It follows exactly the same plot structure and what I found original in The Keeper, is just repeated here. In her first book small stories are centered around the lost objects. The same happens in this book, but now the small stories are centered around graves and the people buried in them. Although I really liked the stories, I couldn’t help but wonder “couldn’t you come up with something new? Something you haven’t done before?”

Apart from that the major plot twist was so very predictable. From the very beginning I knew how this story would play out. And honestly that wasn’t what bothered me at all. Because it would have made a fascinating story-line, but that story-line wasn’t explored at all. Plot twist, tiny epilogue, last page of the book. Such a shame, because I think the book would have benefited from exploring this story arc more.

On the other hand I have to say that The Wisdom of Sally Red Shoes is a much darker story then The Keeper of Lost Things. This is truly a sad book, covering extremely painful issues. But Ruth Hogan succeeds in injecting some humor in certain situations, without taking you out of the deeper emotions you are experiencing as a reader. This makes the book lighter, but still very meaningful.

I am really glad I read The Wisdom of Sally Red Shoes and I am almost certain that I would have loved it to bits if I hadn’t read The Keeper already.


Vorig jaar las ik met veel plezier Ruth Hogan’s debuut The Keeper of Lost Things. Het verhaal wist me toen echt te verrassen en ik heb het ontzettend graag gelezen. Toen ik de kans kreeg om haar tweede boek The Wisdom of Sally Red Shoes te ontdekken kon ik die kans dan ook niet laten liggen.

Ik moet wel meteen eerlijk bekennen dat ik een beetje teleurgesteld bent in dit boek. Het schrijven van een review valt me ook wel zwaar, gezien het zeker geen slecht boek is. Ik ben er zelfs zeker van dat ik een veel hogere beoordeling zou geven als ik dit boek voor The Keeper had gelezen. The Wisdom of Sally Red Shoes is een erg aangrijpend verhaal. Een verhaal waar moederschap en verlies centraal staan. Een thema dat me natuurlijk eens zo hard weet te raken, gezien ik zelf mama ben van twee kindjes. Ik voelde echt een connectie met Masha en haar verdriet.

Maar… en er zijn echt wel een paar grote maar. In het nawoord geeft Ruth zelf aan dat ze dacht dat ze haar beste verhaallijn en personages reeds gebruikt had in haar debuut. En ik moet daar eerlijk gezegd ook wel een beetje mee akkoord gaan. Mijn grootste frustratie met dit boek is dat heel wat zaken uit The Keeper herhaalt worden. Vooral de mechanismes die ik erg origineel en verfrissend vond in het eerste boek worden hier gewoon herhaalt. In haar debuut verhaal stonden kleine verhalen die draaide rond verloren voorwerpen centraal. In dit nieuwe verhaal komen we diezelfde kleine, verzonnen verhalen tegen maar nu gaan ze over de graven en de mensen die er begraven in liggen. Ik vond dit zo een originele verhaallijn in The Keeper. Maar nu kon ik niet anders dan denken: “Waarom bedacht je niets nieuws? Iets wat je al niet eerder had gedaan.”

Daarnaast was de grote plottwist ook van heel ver voorspelbaar. Helemaal in het begin van het verhaal wist ik al perfect hoe de vork aan de steel zat. En dat had niet erg geweest, want het was best een boeiende verhaallijn. Maar jammer genoeg werd net dat stuk van het verhaal niet bekeken. Nu was het plottwist, korte epiloog, einde boek. Echt een gemiste kans volgens mij.

Langst de andere kant is The Wisdom of Sally Red Shoes voor mij een krachtiger verhaal dan haar debuut. Het is donker en behandelt veel zwaardere onderwerpen. Dit doet ze echter op een serene manier. Ruth slaagt er ook in toch wat humor in het verhaal te brengen, zonder de lezer ooit volledig uit die donkere atmosfeer te trekken.

Ik ben erg blij dat ik The Wisdom of Sally Red Shoes heb mogen lezen en ik ben er van overtuigd dat ik het een 4 misschien wel 4,5 sterren had toegekend als het haar eerste boek geweest was.

One Last Greek Summer – Mandy Baggot

one-last-greek-summerBeth Martin is 31, newly divorced and wondering just what life holds for her…

Best-friend, Heidi, is adamant that all the answers lie in Corfu – the island where the girls partied away their youth. So cue a trip to a sun-drenched Greek island, ouzo cocktails, a trip down memory lane… and Alex Hallas, the man Beth has never quite forgotten.

As they dance under the stars, the sand beneath their toes, old feelings begin to resurface and Beth might just have a chance to take back her life. If they can learn to love the people they’ve become…

One Last Greek Summer by Mandy Baggot
on 6 June 2019
Published by Aria Pages: 280
Genres: Adult
Format: ARC

Are you ready to spend a summer on the beautiful island of Corfu falling in love with life itself?!

Ben jij klaar om een zomer door te brengen op het prachtige Griekse eiland Corfu en om verliefd te worden op het leven daar?


In the past few years I have enjoyed Mandy Baggots book that are set in Greece, Corfu to be specific. I think nothing can ever chance my love for Those Summer Nights, but I must say that One Last Greek Summer is pretty high in my favourite list.

Actually I went in with low expectations, because last year I felt a little let down when I read Single for the Summer. But I was still very curious when I saw One Last Greek Summer announced.

In this book we follow Beth, who is recently divorced and is trying to find her place in the world. When her best friend Heidi comes up with the plan to travel to Corfu and re-enact the summer they spend there when they were 21; Beth is at first a little hesitant. She is totally different woman now. But Heidi can be very persuasive and once on the island Beth realises she hasn’t changed that much. She just lost herself and the things she loved. One of the things she loved is the beautiful Greek DJ Alex, who crosses her path one again.

Needless to say is that I absolutely love a Greek setting. Mandy Baggot is so very good at bringing Corfu to life on the pages of her books. The description of the sea and the beaches are spot on. You just have to close your eyes and you are there in Corfu, with the main characters. I could taste the gyro and the wine. I just felt like I had a really short break to Corfu.

But apart from that I loved this story because it contained so much more than just a holiday romance and some beautiful descriptions of Corfu. It is a story about divorce and finding yourself after losing everything that is important to you. I really enjoyed the fact that Beth is one of the strongest main characters I have read about so far in one of Mandy’s books. Even looking at her past and her failed marriage, you see that she always made well thought trough choices and always put her loved ones first. You really saw her growing throughout the story and I really appreciated the fact that we got to see Beth breaking loose from her failed marriage.

Of course there is romance between Beth and her long lost vacation love Alex. I am not spoiling anything by telling you that, because let’s face it, it is even in the synopsis. I wasn’t buying their love story from the get go, because well it clearly was lust at first sight. But when you keep reading this story takes a bit of a different course from earlier books I read by Mandy and I really appreciated that.

The only thing that annoyed me beyond words, where the cringe worthy sex references throughout the book. Readers of my blog know how much I love a hot scene and some sexy talk in my books. But this was just… well cringe worthy like I said. If you can’t do explicit, then just don’t try it. It felt forced. Well, mostly it felt like someone used a dictionary to look up all the synonyms for vagina.

But don’t let that put you of. It’s not an erotic book, so the not so sexy wording isn’t an overall big point. One Last Greek Summer feels like a little trip to Corfu. I read it in the first warm days of the year and after finishing it I felt like I had been on holiday. Relaxed, happy and with a pretty big appetite for gyro.

So hurry to the store! Because you need this book to read over the summer by the pool!


De afgelopen jaren genoot ik meermaals van Mandy Baggots verhalen die zich afspelen op het Griekse eiland Corfu. Ik ben er vrij zeker van dat Those Summer Nights altijd mijn favoriet zal blijven, maar ik moet bekennen dat One Last Greek Summer mij toch ook wel kon bekoren.

Ik begon nogthans met weinig verwachting aan dit boek. Vorige zomer was ik namelijk behoorlijk teleurgesteld in Singe For the Summer. Maar bij het persbericht dat One Last Greek Summer ging uitkomen was mijn interesse toch wel gewekt. –

In dit boek volgen we Beth, die recent gescheiden is van haar rijke, succesvolle man. Beth is volop op zoek naar haar plek in de wereld, wat een beetje stroef verloopt gezien ze elke dag geconfronteerd wordt met haar oude leven op haar job. Wanneer haar beste vriendin Heidi voorstelt om naar Corfu af te reizen en daar nogmaals een geweldige zomer te beleven twijfelt Beth. Want het was een geweldige ervaring toen ze 21 jaar waren, maar 11 jaar later is er heel wat verandert. Maar Heidi sleept Beth toch mee naar het eiland en daar ontdekt ze al gauw dat ze nogsteeds diezelfde Beth is. Ze was gewoon alle dingen waar ze van hield een beetje uit het oog verloren. Een van die dingen is de knappe Griekse DJ Alex.

Het is waarschijnlijk onnodig om te zeggen dat ik telkens helemaal betoverd wordt door de prachtige Griekse setting. Mandy Baggot weet perfect hoe ze Corfyu tot leven moet brengen op de pagina’s van haar boeken. De beschrijvingen van de zee en het strand, zorgen ervoor dat je enkel je ogen moet sluiten en de zee effectief hoort ruisen. Ik kon de gyros bijna op mijn tong proeven. Het voelde als een kleine trip naar Griekenland.

Maar dit verhaal wist me ook te charmeren omdat het over zoveel meer gaat dan gewoon een vakantieliefde en strand. Het gaat over de naweeën van een echtscheiding en hoe je jezelf moet herontdekken nadat je alles beth kwijtgeraakt dat veel voor je betekende. Beth is een van de sterkste hoofdpersonages die ik reeds in een boek van Mandy tegen mocht komen. Zelfs als je terugkijkt naar haar verleden dan zie je dat ze altijd een erg sterke vrouw is geweest, die haar geliefden op de eerste plek zet. Ik kon het erg appreciëren dat we Beth echt zien loskomen uit haar mislukte huwelijk en zien groeien tijdens haar verblijf op Corfu.

Natuurlijk speelt ook de romance tussen Beth en haar vakantieliefje van weleer Alex een belangrijke rol. Dit zijn geen spoilers want dat kan je zelf vinden op de korte inhoud. In het begin geloofde ik niet zo in hun aantrekkingskracht. Er was duidelijk spraken van lust op het eerste gezicht, maar liefde… dat ging voor mij niet onmiddellijk op. Het verhaal neemt echter een ietwat onverwachte wending en hierdoor kon ik hun connectie beter appreciëren.

Het enige waar ik me tijdens het lezen echt ontzettend aan heb zitten ergeren, waren de seksscenes en de zinsspelingen op zin hebben in seks. Mijn haar kwam hier echt recht van omhoog te staan. Lezers van mijn blog weten dat ik absoluut niet vies ben van stomende scenes en een beetje seks talk in mijn verhalen. Maar in dit geval was het zeker geen meerwaarde. Het voelde erg onnatuurlijk en geforceerd aan. Met momenten leek het wel of iemand alle synoniemen voor vagina had opgezocht in het woordenboek.

Maar laat je dat zeker niet afschrikken. Het is geen erotisch verhaal, dus de seks bewoordingen zijn slechts in kleine mate aanwezig. One Last Greek Summer is sowieso het lezen waard. Ik las het tijdens de eerste warme dagen van het jaar en kreeg echt het gevoel alsof ik kort op vakantie was geweest. Ik hield er ook een gigantische zin in gyro aan over.

Een absolute aanrader voor deze zomer bij een lekker glaasje wijn en een ruisende zee!

Maybe This Time – Jill Mansell

Maybe this time it will be all right. Maybe this time everything will fit together.
Misschien zit deze keer de timing wel goed. Misschien vallen de puzzelstukken deze keer in elkaar.


There once was a time I didn’t read any Feel Good books. I was all fantasy and historical fiction. And then one day I picked up a really cheap edition of Jill Mansell’s The One You Really Want and I fell in love with her writing style, but also the genre in general. Jill Mansell was my introduction to feel good as a genre and over the years I have been recommending her books to friends and colleagues; because you just can’t go wrong with a book of hers. When I saw an ARC was available of her new book Maybe This Time I realized that I have been recommending her a lot, but I haven’t read anything new myself by her hand for a couple years now. So time to see if I still love her stories as much as I once did.

Let’s just be frank, I loved it. And I am kind of wondering why I don’t read stories by her more often. The main story-line in this book is one of the tropes I absolutely love. Mimi feels butterflies in her stomach from the first moment she meets Cal. But Cal is happily married, father of a beautiful daughter. So over the years they develop a strong friendship, but the question in the background is always “could it be more, if it was ever the right time. And will it ever be the right time?” I absolutely love this trope. Characters who have a strong connection, but the timing is always wrong.

I also love following characters for a longer period of time. And this is exactly what we do in Maybe This Time. We follow Mimi through several years of her life, which gave me as a reader more connection to Mimi as a character. You follow her trough many emotions. Dealing with serious grief after her father passes away, but also living abroad, making friends for life in the little village of Goosebrook. At the same time it makes the story feel more real. You see life altering changes happening, but in a realistic time setting. Not everything happens in one week like some books want us to believe.

The story is geographically set in three background settings. Goosebrooke, Londen en Puerto Pollensa on Mallorca. I absolutely loved the addition of Mallorca to the story, because it just gave it a little bit extra. I don’t know, maybe it was the sun shining outside but it gave the story a little extra glamour. I really loved how the little village of Puerto Pollensa brought a vacation feeling to the story.
Apart from giving it an exotic feel, it gave Mimi’s character more depth. Because of course this is a story about finding love, but it is more than that. Showing Mimi on her own, making a life for herself, made her a stronger character in my opinion. The story didn’t revolve only around her romantic feelings, but it was also about her exploring what she wanted in life and what she could be on a professional level.

A new Jill Mansell book is always a treat. But this one really captured a place in my heart. When I turned the last page I wasn’t ready to let go of the lovely people in Goosebrook and of Mimi. I would have liked to see a more elaborate ending. But that just because I am a sucker for a good epilogue set in the future. I just want to know if the characters become truly happy. But hey, that is just me. This is a brilliant book. I would highly recommend to read during one of those long summer days by the pool.


Ooit was er een tijd dat ik nog geen feel good boeken las. Ik las alleen maar fantasy en historische romans. Maar op vakantie, zonder nog verder leesvoer botste ik tegen een erg goedkope editie van Jill Mansell’s Schot in de Roos en dat was voor mij ook echt een schot in de roos. Sindsdien raad ik haar boeken telkens aan bij vrienden en familie. Zeker als ze een goed boek zoeken voor op vakantie of om een momentje rust in hun hoofd te krijgen. Toen ik zag dat er een proefversie van haar nieuwe boek Ik wil met je mee beschikbaar was, realiseerde ik me dat ik al enkele jaren geen nieuwe boeken meer van haar gelezen had. Vreemd, terwijl ik ze toch telkens uitleende en aanraadde aan vrienden. Hoog tijd dus om te kijken of ik nog altijd zoveel van haar verhalen kon genieten als toen.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen, ik vroeg me meteen af waarom ik niet vaker boeken van haar lees. De grote verhaallijn in Ik wil met je mee. Bestaat uit een van mijn favoriete verhaallijn technieken. Mimi, het hoofdpersonage voelt onmiddellijk kribeels in de buik wanneer ze Cal ontmoet. Maar Cal is gelukkig getrouwd en de trotse vader van een prachtige dochter. Over de jaren heen ontwikkelen Cal en Mimi een sterke vriendschap, maar telkens is er toch die ondertoen van wat als? Wat als er toch meer tussen hen is. Wat als er toch ooit eens een goed moment komt. En kan er ooit een goed moment komen? Of loopt hun ware liefde toch ergens anders rond? Ik hou ontzettend van verhalen die met dit vraagstuk spelen. Personages die duidelijk een sterke band hebben, maar nooit op het juiste moment samenkomen.

Nog een sterk punt aan Ik wil met je mee is het feit dat het verhaal zich afspeelt over enkele jaren tijd. We volgen Mimi doorheen ongeveer 5 jaar van haar leven en dat zorgt ervoor dat je als lezer een diepere band met haar kan opbouwen. Er zitten ook behoorlijk zware situaties tussen, met verdriet, een rouwproces na het overlijden van haar vader, bedrog, maar ook vriendschappen voor het leven die ze opbouwt. Doordat het verhaal zich over meerdere jaren afspeelt is het ook geloofwaardiger. Vaak gebeuren er heel wat ingrijpende zaken in verhalen op een week tijd, terwijl je hele leven natuurlijk niet in een, twee, drie op zijn kop staat en helemaal verandert. Dat kon ik wel appreciëren aan Ik wil met je mee.  De tijdslijn voelt iets realistischer aan.

Het verhaal speelt zich geografisch in drie heel verschillende settings af. Enerzijds het kleine dorpje Goosebrook, maar ook het kosmopolitische Londen en het idyllische Mediterrane Puerto Pollensa in Majorca. Ik vond vooral de toevoeging van Majorca erg fijn om te lezen. Dit zorgde ervoor dat het verhaal een extra dimensie kreeg en een heerlijk zomers gevoel uitstraalde.

Buiten dat heerlijke zomerse vakantiegevoel zorgde het ook voor extra diepgang bij Mimi. Natuurlijk is het een liefdesverhaal, maar het gaat ook over zoveel meer. Het toont Mimi ook in Majorca, ver weg van haar vrienden en familie, waar ze echt werkt aan haar toekomst en probeert te ontdekken wat professioneel voor haar het juiste pad is. Fijn om even weg te zijn van het hele romantische aspect en Mimi zichzelf te zien ontwikkelen.

Een nieuw Jill Mansell boek is altijd een klein feestje. Deze wist meteen een plekje in mijn hart te veroveren. Wanneer ik de laatste pagina omsloeg was ik echt nog niet klaar om afscheid te nemen van Goosebrook, de inwoners en Mimi. Ik had zelf graag een kleine epiloog gezien om zeker te zijn dat Mimi gelukkig wordt. Maar dat ben ik, sowieso fan van epilogen. Dit is echt een heerlijk boek, dat ik ook weer zal gaan aanraden aan iedereen die het horen wil. Een absolute must read voor deze zomer.   is a brilliant book. I would highly recommend to read during one of those long summer days by the pool.

Fae’s Captive – Lily Archer

Ready to be swept away by the Fae King of the Winter Court?

Klaar om meegenomen te worden naar het winterhof door een feeenkoning? 


Sometimes books seem to find me in pretty weird ways. This book found me on Facebook. And not in the way that it asked me to be his friend, but as a constant pop up on my message board. I ignored it a couple times, because well one of the others books that keeps haunting me on Facebook is the new book from E.L James. But eventually I was intrigued by the synopsis. It actually sounded like something right up my alley. When I checked it on amazon I was kind of disappointed. Because well the first volume only contains 100 pages. But for the meagre 99 euro cent I wanted to give it a try. 100 pages and cheap… what could go wrong.

Well what could go wrong, was getting into the series and having to buy all the books. (Who cost more than 99 cent but are still pretty cheap.) Bye Bye book buying ban. Hello new series that I want to finish!

Let’s start off with saying that as usual the Facebook comments were a bit exaggerate or maybe (probably) they were posted by people who read more of the series then just the first instalment. Fae’s Captive didn’t blow me away, but I think that was merely because of the size of the story. It is really short. It is like when you visit an ice cream salon and you get those little spoons to taste a flavour, before choosing your full scoop. This is exactly that!

In 100 pages you get a feel of the world and its inhabitants. You don’t go full in and you are left with a whole lot of questions. But there is enough to make you want to read on. It is pretty action packed for such a short story, especially because it is the beginning of a series. As a reader you really are thrown in the story and everything is happening really fast.

Of course the cover of the book kind of reveals it’s a bit of a smutty read. Hot and Steamy was something I was certainly expecting when picking this book up. But I have to say, it was quite mellow. No actual sex in this first instalment. And I must confess that I actually liked that fact. As readers of my blog know I really enjoy passionate, hot and steamy sex scenes. But they have to fit the story. I loved that nothing was rushed. Sex sells we all know that. So it would have been so easy to throw in a hot sex scene and make the book all about that. But it is more, it is about the story. And I love that! (Ow and don’t worry, there are still some steamy scenes in this book. So it’s not like you will be depraved of any sexiness.)

I hadn’t the biggest connection with Taylor, but I was really intrigued with Leander. If you have read reviews by my hand before you will know I don’t like alpha males who don’t treat woman with any kind of respect. But Leander, although a might Fae King is very considered with Taylor and how she feels and what she wants. I absolutely loved that in the story!

All in all, it was a little bit too short to my liking. But I have 4 other books in this series waiting for me! I can’t wait to see where this story is going to go! I will keep you posted!



Sommige boeken loop je op een rare manier tegen het lijf. Dit boek wist me te vinden op facebook; Het is niet zo dat het me een vriendschapsverzoek stuurde. Maar het verscheen wel constant op mijn feed. De eerste paar keer probeerde ik het te negeren. Een ander boek dat me al een tijdje achtervolgt op facebook is namelijk het nieuwe boek van E.L James, om maar te zeggen dat kwaliteit geen bekommernis is op facebook. Maar toen ik de korte inhoud las was ik wel geintrigeeerd. Het klonk in elk geval als een verhaal dat ik ontzettend goed zou vinden. Ik ging dus snel even een kijkje nemen op amazon en was een klein beetje teleurgesteld. Het eerste boek in de reeks telde maar 100 pagina’s. Nu ja, het kostte ook maar 99 cent. Kan weinig misgaan toch. Als het heel erg zou tegenvallen moest ik maar 100 pagina’s lezen en het kostte me minder dan een koffiekoek. Wat kon er dan misgaan….

Wel… wat er mis kon gaan was het feit dat ik het boek misschien wel leuk zou vinden en de hele reeks moest kopen. (Die trouwens niet ontzettend duur zijn hoor. Maar wel duurder dan 99 cent.) Vaarwel boekenkoopverbod.

Laten we maar beginnen met te stellen dat de Facebook commentaren een beetje overdreven waren of ze zijn misschien gepost door mensen die al meerdere delen lazen. Fae’s Captive blies me niet meteen van mijn sokken en dat komt denk ik vooral doordat het echt een heel kort verhaal is. Het is een beetje zoals een ijssalon bezoeken. Soms mag je met kleine lepeltjes een beetje proeven voor je beslist welke smaak op je hoorntje gaat. Wel zo voelt het aan. Als een klein smaakje van een groter geheel.

In deze 100 pagines krijg je een beetje en smaak van de wereld en zijn bewoners. Maar je geraakt er niet echt helemaal in. Want vanaf het ogenblik dat je echt volledig kopje ondergaat in het verhaal, heb je de laatste pagina bereikt. Maar je hebt wel de smaak te pakken en wil zonder twijfel het tweede boek lezen. Fae’s Captive is echt een verhaal vol met actie. Geen trage opbouw, gewoon vanaf de eerste pagina’s recht de actie in met gevechten en bloedvergieten.

Natuurlijk doet de cover van het boek wel al vermoeden dat dit een beetje een pikant boek is. Ik verwacht dus wel wat hot en steamyness toen ik in het boek begon. Maar ik moet zeggen dat het al bij al nog redelijk goed meeviel. En dat is eigenlijk een van de sterkste punten van het verhaal. Als je mijn blog volgt dan weet je dat ik wel hou van een goede, stomende seksscene in mijn boeken. Maar ze moeten wel bij het verhaal passen. Ik vond het heerlijk dat in Fae’s Captive niets overhaast gebeurde. Dat de relatie kans kreeg om te groeien en de kledingstukken niet meteen door de kamer vlogen. Nog geen effectieve seksscènes dus. Wat niet wil zeggen dat er geen sexy scenes waren of implicaties werden gemaakt naar toekomstige hetere momenten.

Ik voelde niet meteen een connective met Taylor het hoofdpersonage, maar ik was wel geïntrigeerd door Leander. In vorige reviews haalde ik al vaak aan dat ik geen fan ben van alpha mannen zonder enig respect voor vrouwen. Leander is een machtige feeënkoning, die constant rekening houdt met Taylor. Heel respectvol, met heel veel aandacht naar haar noden en verlangens. Helemaal zoals het hoort dus!

Al bij al vond ik het boek duste kort. Maar ik heb wel vier nieuwe boeken klaarliggen om te kijken waar het verhaal  ons zal brengen. Ik ben alvast erg benieuwd.

Hazel and Holly – Sarah C. Snider

Two witches on a quest to break the spell that keeps their dead mother trapped on earth.

Twee heksen die op een queeste vertrekken om de ziel van hun moeder te bevrijden.


The magic system in this story is one of the strongest point of this book. It really had me hooked from the first introduction and I was very intrigued by all the streaming’s in magic. I loved how well executed all the magical segments were and what a huge impact they had on the daily life of the characters. I hope that we will explore all the different magical systems more in the future books. Because now it focuses mainly on the witches streaming’s, but I love to read more about warlock magic and the balance between female and male magic. (Something that was slightly hinted after in the book.)

Another strong point in the book is the dynamic between the characters. And then I am not really talking about the sisters, but mainly the interaction between the sisters and the brothers. I loved the banter between Holly and Hawthorn and the comical note that Thume brought to the overall story. I also loved that the story-line between Holly and Hawthorn took a rather unsuspected turn. Of the beaten track, it certainly made for a more interesting story-line.

But I have to confess that I also understand why so many readers struggle with this story. One of my main complaints is the fact that I just couldn’t place this book. It is marketed as Young adult, but most of the time it reads as a middle grade book. However sometimes the topic are a little bit to explicit or too dark for the audience of middle grade. I honestly think that Hazel and Holly needs a good editor who works a little magic on this story. The potential for a very good book is already there, without any doubt. But to captivate the YA audiences this book is a little too tame, a bit too silly… it just can’t stand up between truly wonderful YA books filled with romance, action and magic. If it was just edited right (the romance scenes a little less intense, the darkness a little less dark) then this would be a wonderful middle grade novel that would really be able to captivate young readers.

So to cut this review short… I absolutely enjoyed exploring the world of Hazel and Holly. I am looking forward to returning with them on their magical path. But I can see why so many readers struggle with this story. Such a shame, because in general the setup of this story is really enjoyable.


Dit boek blijkt een heel polariserend verhaal te zijn. De ene houdt er oprecht van, de andere krijgt het maar niet uitgelezen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf wel heb genoten tijdens het lezen. Ik zal nu niet gaan beweren dat het een meesterwerk is dat me nog jaren zal bijblijven. Maar ik vond het wel best te pruimen. Misschien komt dat ook doordat ik al enkele slechte reviews zag passeren voor ik zelf in het boek dook? Tenslotte pas je dan al een beetje je verwachtingen aan, niet?

Hazel and Holly vertelt het verhaal van twee heksenzusjes die een queeste aangaan om de ziel van hun dode moeder te bevrijden van een toverspreuk. De toverspreuk werd uitgesproken door hun vader, een neoromantische tovenaar. Op hun avontuur worden ze vergezeld door Hawthorn en Hemloch, twee tovenaarsbroer en een kelder gnome. Een raar vijftal, maar het zorgt wel voor de nodige komische situaties onderweg.

Het verhaal volgt vooral de oudste zus Hazel. Zij is diegene die vanaf jonge leeftijd voor haar zusje heeft gezorgd en ook de meeste verantwoordelijkheid draagt. Hazel heeft de gewoonte alle zorgen en verantwoordelijkheden bij zich te nemen en Holly te beschermen tegen de wereld. Ze is een erg rechtlijnig persoon, die recht op haar doel afgaat. Emoties en dergelijken probeert ze in zich op te sluiten. Ze heeft als het ware een grote muur rond zich opgetrokken en die wil ze niet afbreken. In het verhaal is Hazel ook echt een gevecht met zichzelf aan het voeren. Ze heeft haar plek in de wereld nog niet gevonden en is bang om toe te geven wie ze eigenlijk diep van binnen werkelijk is. Holly, de jongste zus is het compleet tegenovergestelde. Holly is een echte wildebras die van dag tot dag leeft. Maar naarmate ze ouder wordt is ze klaar om van onder de beschermde vleugels van haar zus te komen en de wereld zelf te ontdekken.

Een van de sterkste punten in dit verhaal is zonder twijfel het magische systeem. Er zijn verschillende strekkingen binnen magie en de manier waarop deze aanbod komen in het verhalen wist me echt te boeien. De verschillende magische strekkingen worden tot in het detail uitgewerkt en je krijgt als lezer ook echt te zien wat de gevolgen zijn van elke strekking op het dagelijkse leven. Ik hoop in toekomstige boeken ook maar over de tovenaarsstrekkingen te leren, want de focus lag nu vooral op heksenmagie. Daarnaast hoop ik ook meer te leren over mannelijk en vrouwelijke magie, want hier werd maar een heel klein tipje van de sluier opgelicht.

Nog een heel sterk punt in het verhaal is de dynamiek tussen de verschillende personages. En dan heb ik het eigenlijk niet zo over de zusjes, maar vooral over de interactie tussen de zussen en de broers. Het heerlijke bekvechten tussen Holly en Hawthorn is zo leuk om te lezen en ook Thume, de gnome zorgt voor een komische noot hier en daar. De onverwachte wending in de verhaallijn van Hawthorn en Holly wist ook wel echt te smaken. Het maakte het verhaal net dat beetje boeiender.

Maar ik moet ook wel eerlijk bekennen dat ik de negatieve commentaar van andere readers ook wel begrijp. Ikzelf had het meeste problemen met het plaatsen van dit boek. Het wordt gepromoot als een young adult boek, maar leest het meeste van de tijd echt als een middle grade. Maar de onderwerpen zijn soms iets te expliciet en te donker voor het publiek waarop middle grade zich eigenlijk richt. Ik denk eerlijk waar dat Hazel en Holly echt voordeel had kunnen halen bij een goede editor. Iemand die zou zeggen “het verhaal is echt boeiend, maar we moeten het herwerken.” Het is te niet spannend genoeg en niet volwassen genoeg om een YA publiek te kunnen boeien. Het kan niet knokken met geweldige epische YA verhalen die de markt overspoelen. Maar als het correct geëdit was geweest dan had dit een schot in de roos geweest binnen het middle grade genre.

Kort samengevat… ik heb echt wel genoten van de wereld waarin Hazel en Holly zich bewegen. Maar ik ben ook niet blind voor de fouten van dit boek. Ik vind het echt een gemiste kans dat dit boek niet herwerkt werd tot een zuiver middle grade verhaal. Het had anders echt hoge toppen kunnen scheren.

Wrap Up April

The month of April just flew by and to be quite honest it wasn’t the best reading month.  I only read 4 books… still 3 books ahead of my challenge. But compared to the same time last year I have read almost 9 books less!

De maand april vloog echt aan mij voorbij en om heel eerlijk te zijn, was het niet mijn beste leesmaand. Ik las maar 4 boeken in totaal… dat wil zeggen dat ik nog altijd 3 boeken voorlig op mijn leeschallenge. Maar vorig jaar rond dezelfde tijd had ik reeds 9 boeken meer gelezen!

I kicked the month of with the only 5 star read of this month. Obsidio by Amy Kaufman and Jay Kristoff is the 3the installment of the Illuminea series and I absolutely loved it. I remember completely hating Illuminea, but I am keep telling myself I need to reread it, because my mind must have been out of order. How could I not like this wonderful book series!

Ik ben de maand begonnen met het enige 5 sterren boek dat ik deze maand las. Namelijk Obsidio van Amy Kaufman en Jay Kristoff. Dit is het derde en finale deel in de illuminea serie. Ik herinner me nog vaag dat ik jaren geleden Illuminea las en dat echt een vreselijk slecht boek vond. Ik blijf mezelf zeggen dat ik het dringend moet herlezen, want volgens mij is er toen iets misgegaan tijdens het lezen. 

After that I read The Wicked King by Holly Black. I was completely enchanted with this second installment in the series. I absolutely loved all the politics and the dynamics between the characters.  I can hardly wait for the final installment in November!

Daarna las ik nog een boek dat al snel tot mijn favoriete lijstje opklom namelijk The Wicked King van Holly Black.  Ik ben echt helemaal verliefd geworden op dit tweede deel in de reeks. De politieke intriges en de dynamiek tussen de personages is echt zo goed. Ik zit al op hete kolen voor het laatste deel in november.

Hazel and Holly was the book that took me the longest to get trough. It wasn’t bad, but as I said in my review, it was just not rightly marketed and edited. This book reads like a middle-grade, but the themes are just a little to adult for it. It is a very polarizing book and lots of people seem to dislike it. But overall I quite enjoyed myself and gave it 3.5 stars.

Hazel and Holly las ik erg traag uit. Het was zeker geen slecht boek, maar zoals ik ook aanhaal in mijn review is het verkeerd op de markt gebracht en had het beter nagekeken mogen worden. Nu lees het boek als een middlegrade, maar het bevat toch wel enkele volwassen thema’s. Het is een boek dat veel verschillende emoties losmaakt, gezien er toch wel heel wat slechtere reviews te vinden zijn. Maar ikzelf heb me wel vermaakt tijdens het lezen. 

During a temporary hot streak in April I decided to star One Last Greek Summer by Mandy Baggot. I tend to love her books set on Corfu. (For more reviews check here and here!) And once again she knew how to enchant me with the greek athmosheer the wonderful food and the very greek families. I really liked her new book and am looking forward to more books of her set in Greece!

Tijdens die eerste warme dagen in April besloot ik One Last Greek Summer door Mandy Baggot een kans te geven. Ik las in het verleden al enkele van haar boeken (reviews kan je hier en hier vinden) En ik ben altijd so gecharmeerd door de Griekse atmosfeer die ze perfect weergeeft. Het heerlijke eten, de grappige situaties, de prachtige vergezichten en de echte Griekse families. Ik heb ontzettend genoten van haar nieuwe boek en hoop nog meer verhalen in Griekenland van haar te mogen lezen.

Summer under the Stars – Catherine Ferguson


Summer Under the Stars was a book that caught my attention because of the beautiful cover. I absolutely loved the colors and the cuteness. And when I saw that it was recommended for fans of Holly Martin, I knew I needed to get my hands on it.

I have absolutely no idea who made the comparison with Holly Martin, but I can’t say I agree. This book is nowhere near the quality of Holly’s stories. It is chick lit at his best, predictable, not very original and full of insta-love.

But let’s start off with some good comments on this book. I really enjoyed the writing style. Catherine Ferguson has a very pleasant way of telling a story. Her story really flows and is enjoyable to read.

Apart from that I also enjoyed the story-line about Daisy grieving her mother and looking for her birth-mother. The feelings she was experiencing felt real and really touched my heart. But to be honest this was the only arc in the story that was really worth exploring.

The romance in this book was just… wrong on so many levels. There is of course the relationship between Daisy and Toby when the book starts. And I think a blind man can see that there wasn’t really any relationship to begin with. They had nothing in common, zero connection and even less than zero chemistry. Their whole relationship felt like a plot device. On one hand to let Daisy talk about how she misses her mother and how much she loves Toby’s mother. On the other hand to get Daisy to go glamping. (Because of course why would a single girl go glamping! No she needs a boyfriend who hates nature to go glamping with.) The way the relationship evolved made me want to throw the book away in pure frustration. An absolute no go for me.

And then there is of course the new love interest that needs to spice things up a bit and put Daisy in a difficult, emotional position. Well done, because after one cup op Jake’s nettle tea she falls head over heels in love with him. That must have been one powerful cup of tea. Insta-love all over the place. And honestly I wouldn’t be complaining if that insta-love romance wasn’t so incredible meh. Again no chemistry, no moments of passion… nothing.

Overall I think this book is best described as “meh”. It wasn’t all too bad. A very quick read, with almost no worthy story-line. It doesn’t stand out at all. A very mediocre book that won’t break any pots. Such a shame because the cover is simply gorgeous.


Summer Under the Stars is een boek dat onmiddelijk mijn aandacht trok vanwege de prachtige cover. Ik viel onmiddelijk voor de kleuren en de schattige tekening op de voorpagina. En toen ik zag dat het boek werd aangeraden voor fans van Holly Martin, moest ik het natuurlijk te pakken krijgen!

Ik heb geen idee wie de vergelijking met Holly Martin heeft gemaakt. Maar jongens, ze konden er niet verder naast zitten. Summer Under the Stars haalt op geen enkel moment het niveau van Holly haar verhalen. Het is klassieke chicklit, mateloos voorspelbaar, niet erg origineel en vooral vol met instalove.

Maar laten we ook iets positief zeggen over het boek. Ik vond de schrijfstijl wel fijn. Catherine Ferguson heeft een heel vlotte schrijfstijl en dit was fijn om te lezen.

Daarnaast vond ik de verhaallijn over de rouwperiode van Daisy en haar zoektocht naar haar echte moeder ook wel interessant. De gevoelens die ze had voelde realistisch aan en ik leefde echt met haar mee. Maar om heel eerlijk te zijn, dit is het enige onderdeel van het verhaal dat echt de moeite waard was om te lezen.

En dan de romantiek in dit boek… daar wordt de bal echt volledig misgeslagen. Allereerst is er natuurlijk de starten romance tussen Daisy en Toby. Ik denk dat een blinde kan zien dat hun relatie niet echt geloofwaardig is. Ze hebben niets gemeenschappelijk. Elke vorm van aantrekkingskracht ontbreekt. Hun hele relatie voelt als een mechanisme om het verhaal op gang te brengen. Enerzijds om Daisy te kunnen laten praten over hoezeer ze haar moeder mist en hoeveel ze wel niet van Toby’s moeder houdt. Maar ook om ervoor te zorgen dat Daisy op kampeervakantie gaat. (Wat het is natuurlijk ondenkbaar dat een single meisje op kampeer vakantie zou gaan. Neen, daar hebben we echt een man voor nodig! Liefst een man die de natuur haat! Logisch toch!) Mijn haar ging ook helemaal rechtstaan naarmate hun relatie groeit in het boek. Echt een absolute dikke vette neen voor mij !

En dan hebben we het nog niet gehad over Jake, het mannelijke exemplaar dat van aan de kant van het meer Daisy in verleiding moet brengen. Hij maakt kennelijk geweldige thee, want na een klein kopje netelthee spreken we al over liefde. Klassiek gevalletje instalove. En eerlijk, ik zou het nog door de vingers willen zien als ik ook maar een beetje chemie tussen Daisy en Jake voelde…; Maar jammer genoeg is er geen enkel gevoel van passie of romantiek.  wasn’t so incredible meh. Again no chemistry, no moments of passion… nothing.

Ik kan het boek niet anders samenvatten dan een dikke, vette “meh”. Het was niet slecht. Het was vooral snel te lezen en het ontbrak een deftige verhaallijn. Het is een gevalletje van dertien in een dozijn. Jammer want de cover was zo veelbelovend.